درباره اولياى خدا، حضرت على (ع)، فاطمه، حسن و حسين صلوات اللَّه عليهم اجمعين كه غذاى افطار خود را سه شب پياپى به مسكين و يتيم و اسير بخشيدند و با آب افطار كردند و چنين ايثارى بر خود روا داشتند، مى‌خوانيم:
«وَ جَزاهُمْ بِما صَبَروُا جَنَّةً و حَريراً» «١» و براى آنكه صبر كرده‌اند، بهشت و ديبا پاداششان دهد.
٢- ايمان و عمل صالح:
هشت پاداش كسانى است كه ايمان به خدا آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند.
قرآن مى‌فرمايد:
و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به بهشتها برده شوند كه جويها در آن روان است كه به اذن پروردگارشان در آن جاودانند و درود گفتنشان در آنجا سلام است. «٢» ٣- تقوا:
«انَّ الْمُتَّقينَ فى‌ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ» «٣» به يقين، پرهيزكاران در باغها (ى سرسبز بهشت) و در كنار چشمه‌ها هستند.
٤- پيروى از فرمان خدا و پيامبر (ص):
«وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ» «٤» و هر كه خدا و پيغمبر را فرمان برد، او را به باغهايى درآرد كه در آنها جويها روان است.
٥- ترس از خدا:
«ذلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُ» «٥» آن (بهشت) خاص كسى است كه از پروردگارش ترسيده است.