عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج3) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ١٤٠ - ٦ الگوها و چهرههاى عاشورايى

أَنتَ الحُرُّ كَمٰا سَمَّتْكَ بِهِ أُمُّكَ وَ أَنتَ الحُرُّ فِى الدُّنيٰا وَ الآخِرَة.

تو حُرّ و آزادى،همان‌گونه كه مادرت تو را حُرّ ناميده است.تو آزادمرد دنيا و آخرتى.

ابياتى در بارۀ حر سروده شده است كه مطلع آن‌ها اين بيت است:

لَنِعْمَ الحُرُّ حُرُّ بن ريٰاحٍ صَبُورٌ عِندَ مُشْتَبَكِ الرِّمٰاحِ [١]

چه نيك آزاد مردى است حرّ رياحى؛شكيبا و صبور به هنگام[نبرد و] فراوانى نيزه‌ها.

شهيد سيّد اصغر خبّازى در وصيّت‌نامه‌اش مى‌نويسد:

خدايا! ما كه حسينى زندگى نكرديم كه حسين‌گونه به شهادت برسيم.پس خدايا! ما را حُرّگونه بپذير. [٢]

كربلاى جبهه‌ها همه‌گاه و همه‌جا در تطبيق مصداق‌ها و حادثه‌ها به‌ندرت مصداق‌هايى جز كربلا مى‌يافت.نه تنها وصايا كه همۀ اشارات و عبارات رزمندگان به كربلا بازمى‌گشت،امّا اسنادِ درخشان و خونين شهيدان،بهترين، مستندترين و والاترين مرجع و منبع شناخت اين پيوستگى است.از جان‌هاى بى‌غبار،روح‌هاى شسته در زلال مناجات و دعا،قلب‌هاى رسته از رشته‌هاى اسارت و وابستگى دنيا جز اين نمى‌توان انتظارى داشت.به همين دليل است كه اين افق و فراخنايى كه در وصيّت شهيدان است،به‌سادگى دست‌يافتنى نيست،زيرا امام شهيدان،خمينى روح خدا(ره) فرمود:

ما خاكيان محجوب يا افلاكيان چه دانيم كه اين ارتزاق عند ربّ الشّهدا چيست. [٣]