عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج3) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ١٨١ - ١-١ نام لشكرها،تيپها و گردانها
گاه رزمندگان در انتخاب واحد رزمى تناسب نام خود با واحد را لحاظ مىكردند مانند اكبر يا على اكبر در گردان على اكبر يا حبيب در گردان حبيب.
دقائق و ظرائف ديگرى نيز در اين ميان هست كه ميزان عشق و ايمان رزمندگان را به كربلا و فرهنگ عاشورا نشان مىدهد.
نام لشكرها،تيپها،گردانها و گروهانها بر روحيّات،بافت مجموعه، شعارها و حتّى نام افراد اثر داشت.براى مثال،حبيبِ گردان حبيب،پيرترين چهره بود.در اين گردان براى گرفتن صلوات مىگفتند:بر«حبيب»خدا، محمد مصطفى،صلوات (با تأكيد بر حبيب).در لشكر سيّدالشّهدا،امام حسين(ع)بيشتر با عنوان سيّدالشّهدا مطرح مىشد و در گردان ابوالفضل، تيپ ابوالفضل يا گردان قمر بنىهاشم،شعار صبحگاهى و نيز سوگندها به نام ابوالفضل بود.بيشترين روضهها نيز به نام قمر بنىهاشم و ابوالفضل خاتمه مىيافت.
در جبهه،سنگرهاى جمعى و حتّى سنگرهاى انفرادى عمدتاً بهنام اباعبداللّه متبرّك مىشد.تقدّس و حُرمت اين نام بيش از هر چيز پاس داشته مىشد.نمازخانهها و«حسينيّه»ها نه تنها محفل و مجلس ياد اباعبداللّه و مصائب عاشورا بود كه نام و عنوانهاى كربلايى را همراه داشت مانند حسينيۀ عاشقان كربلا و حسينيۀ ابوالفضل.نام شهيدان نيز بر پيشانى مساجد و حسينيهها مىنشست.مسجدها و حسينيههاى هر گردان و گروهان و دستهاى،به نام شهيدان خود بهويژه فرماندهان شهيد نامگذارى مىشد.
در ايّام محرّم جز مسجد و حسينيه،تكيه نيز برپا مىشد.تكايا هماره عنوان شهيدان كربلا را داشتند مانند تكيۀ على اكبر،تكيۀ ابوالفضل،تكيۀ قاسم و....پادگانها و قرارگاهها كه برخى مانند پادگان دوكوه و قرارگاه كربلا