عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج3) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ١٣١ - ٦ الگوها و چهرههاى عاشورايى
ديدار امام حسين،چون امام حسين بىسر به وصال محبوب رسيدن و سر بر دامان حسين جانباختن،پاسخ به غربت حسين(ع) و نداى هَل مِن نٰاصِر او، يكسان ديدن كربلا و اباعبداللّه با جبههها و رهبرى امام خمينى(ره)،از محورهاى مهمّ وصيّتنامۀ شهيدان است.شهيد بهرام بهزادى در وصيّتنامهاش مىنويسد:
حمد و سپاس خداوند را،خونهاى شهيدان و مستضعفان را كه باب جهاد را به روى من گشود،و من لياقت شركت در اين جهاد و پاسخگويى به نداى«هَل مِن نٰاصِرٍ يَنصُرُنىٖ»حسين(ع) را كه از دهان مطهّر فرزندش،امام امّت، خمينى كبير،بيرون مىآيد،پيدا كردم. [١]
شهيد قديرعلى سنائى در وصيّتنامهاش همين مضمون را با بيانى عاشقانه اشاره دارد:
آنهايى كه با مكتب حسين(ع) آشنايند و سالها در عاشوراى او سينه زدهاند و آرزو داشتهاند كه جزو ياران حسين(ع)باشند و نداى«هَل مِننٰاصِرٍ يَنصُرُنىٖ» او را لبّيك بگويند،اينك تمام وجودشان اين ندا را با رساترين فرياد به گوش بتشكن زمان،خمينى عزيز مىرساند و لبّيك مىگويد. [٢]
آرزوى شهادت چون حسين(ع) و افتخار به اين شهادت،هماره در وصيّت نامۀ شهيدان موج مىزند.شهيد فريبرز قدمى كوهجردى در وصيّتنامهاش مىنويسد:
سپاس مىگويم خداوند را كه به من نعمت درك و فهم صراط مستقيم را داده تا خود را دريابم و جان مىدهم تا حكومت اللّه بر جهان استوار گردد.مىروم و
[١]
[٢]