٧- ٢- بى‌اعتنايى به حاكمان ظالم‌
امام سجّاد (ع) و عبدالملك مشغول طواف بيت اللَّه الحرام بودند و حاجيان نيز آن بزرگوار را بسيار احترام مى‌كردند. عبدالملك گفت: اين شخص كيست؟ گفتند:
على‌بن الحسين (ع). عبدالملك رو به امام كرد و گفت: اى على‌بن الحسين (ع) من قاتل پدر شما نيستم. چرا نزد ما نمى‌آيى؟ امام (ع) اعتنايى به او نكرد و در پاسخش فرمود: همانا قاتل پدرم با عملى كه مرتكب شد دنياى او را تباه كرد و پدرم نيز آخرت را بر او تباه فرمود. پس اگر تو نيز دوست دارى كه قاتل پدرم باشى، بوده باش. تكبّر و نخوت عبدالملك فروكش كرد و گفت: هرگز! ولى نزد من بيا تا از دنياى ما برخوردار شوى. ولى امام سجاد (ع) با نشان دادن كرامت، به عبدالملك جواب كافى و محكم داد. «١»
٣- تمجيد از شهيدان كربلا
١- ٣- حضرت عباس (ع)
امام زين العابدين (ع) در ديدار با عبيداللَّه‌بن عباس (ع) فرمود: خداوند عمويم عباس را رحمت كند كه برادرش را بر خود مقدّم داشت و جان عزيزش را فداى آن حضرت كرد. تا اينكه در راه يارى او دو دستش قطع شد و حقّ تعالى در عوض آن دو دست، دو بال به او مرحمت كرد كه با فرشتگان در بهشت پرواز كند. همان طور كه به جعفربن ابى طالب (ع) مرحمت كرد. عباس در روز قيامت مقامى دارد كه تمام شهيدان به آن مقام غبطه مى‌خورند. «٢»
٢- ٣- آل عقيل‌
امام سجاد (ع) بيش از آنچه به ديگر عموزاده هايش محبّت كند به فرزندان‌