وقتى سهل‌بن سعد، اسيران را شناخت كه از دودمان پيامبرند جلو رفت و از يكى از آنان پرسيد: تو كيستى؟ گفت: سكينه، دختر امام حسين (ع). پرسيد: آيا كار و حاجتى دارى؟ من، سهل، صحابى جدّت رسول خدايم. سكينه فرمود: به نيزه دارى كه اين سر مقدس را مى‌برد بگو از ما جلوتر حركت كند تا مردم به نگاه كردن آن مشغول شوند و به حرم رسول الل
اسيران و جانبازان كربلا ١٧٩ خطبه بانو فاطمه، دختر امام حسين(ع): ..... ص : ١٧٧
َّه چشم ندوزند. سهل به سرعت رفت و چهارصد درهم به نيزه‌دار داد. او هم سر مطهّر را از زنان دور كرد. «١»
در گزارش ديگرى آمده است: يزيد دستور داد اسيران آل محمد (ص) را وارد مجلس كردند. نام تك تك آنها را پرسيد ... و خطاب به حضرت سكينه (ع) گفت: اين زن كيست؟
گفتند: سكينه دختر حسين (ع). يزيد گفت: تو سكينه هستى؟ سكينه گريه كرد و به قدرى ناراحت شد كه نزديك بود جان بسپارد. يزيد گفت: چرا گريه مى‌كنى؟ فرمود: چگونه گريه نكند كسى كه پوشش ندارد تا صورتش را از نگاه تو و اهل مجلس بپوشاند؟ يزيد گفت: اى سكينه! پدرت حقّ مرا منكر شد و قطع رحم با من كرد و در رياست و رهبرى با من ستيز نمود. سكينه گريست و فرمود: اى يزيد از كشتن پدرم خوشحال مباش. او مطيع خدا و رسولش بود، و دعوت حق را لبّيك گفت، و به سعادت نايل گرديد. ولى روزى خواهد آمد كه تو را بازخواست مى‌كنند. خود را آماده پاسخ‌گويى كن. ولى از كجا تو بتوانى پاسخ بدهى؟ يزيد گفت: اى سكينه ساكت باش! پدرت بر من حقّى نداشت. «٢»
ب) اعتراض به يزيد و دفاع از اهل بيت (ع)
چون اسيران كربلا را با دستان بسته مقابل يزيد قرار دادند، سكينه، او را تهديد كرد و با شجاعت تمام به او گفت: اى يزيد! دختران رسول خدا را به اسارت مى‌گيرى.
«واللَّه ما رَأيْتُ أقسى قلباً مِنْ يزيدٍ ولا رأيتُ كافراً ولا مشركاً شراً منه ولا اجفى منه.» «٣»
به خدا سوگند! هرگز كسى را سخت دل‌تر و كافرتر و جفا كارتر از يزيد نديدم.