اسيران و جانبازان كربلا - مظفری، محمد؛ جمشیدی، سعید - الصفحة ١٤٧

حسن مثّنى، براى خواستگارى يكى از دو دختر عمويش به منزل امام حسين (ع) رفت. آن حضرت به او فرمود: خودت هر كدام را كه بيشتر دوست دارى انتخاب كن. ولى او شرم كرد و پاسخى نداد. امام حسين (ع) فرمود: من دخترم، فاطمه را برايت انتخاب مى‌كنم؛ زيرا او به مادرم فاطمه شبيه‌تر است. «١»
فرزندان وى، از فاطمه و دو زن ديگر «٢» عبارتند از: محمد، عبداللَّه، ابراهيم، جعفر، داود، زينب، ام كلثوم، فاطمه، مُليكه و ام القاسم. «٣»
حسن، در حماسه‌ى روز عاشورا شركت جست و در رويارويى با دشمن زبون، هفده‌تن از آنان را به هلاكت رساند. او كه به شدّت مجروح و دست راستش قطع شده بود، «٤» با وساطت اسماءبن خارجه فزارى، از هم قبيله‌اى‌هاى مادرش، از صحنه‌ى نبرد خارج گرديد و به اسارت درآمد. «٥» حسن مثنى نيز مانند ساير اسيران بر شتر بى‌جهاز برهنه، «٦» سوار و به سوى شام برده شد. او مى‌گويد: چون نزد يزيد رفتم تعداد ما بيش از ده نفر بود.
به فرمان وى، به سوى مدينه حركت كرد. در اوّل ماه بدانجا رسيديم. «٧»
سرانجام، حسن‌بن حسن (ع) در سى و پنج سالگى در مدينه ديده از جهان فرو بست و به ديدار حقّ شتافت. «٨»