جسارت مرد شامى به سكينه (ع):
مردى از قبيله‌ى لَخْم به يزيد گفت: اى امير! اين كنيز را به من ببخش تا خدمتكارم باشد. «١» سكينه خود را به عمّه‌اش ام كلثوم چسبانيد و عرض كرد: عمّه جان! او مى‌خواهد دختران پيامبران، خدمتكارِ فرزندان بى‌پدر شوند. ام كلثوم او را نفرين كرد و دعايش مستجاب شد. «٢»
خواب حضرت سكينه (ع) در شام:
دختر بزرگوار امام حسين (ع) پس از چهار روز اقامت در دمشق خوابى ديد كه بخشى از آن چنين است:
«ديدم زنى در هُودَجى نشسته و دستان خود را روى سرگذاشته است. پرسيدم: اين زن كيست؟ گفتند: او فاطمه، دختر محّمد (ص) و مادر پدر تو است. گفتم: به خدا سوگند نزد او مى‌روم و ستم‌هاى وارد شده به ما را به او مى‌گويم. سپس با شتاب به سوى او رفتم تا به او رسيدم و برابرش ايستادم و مى‌گريستم و مى‌گفتم: مادر جان! به خدا سوگند حقّ ما را انكار كردند و جمع ما را پراكنده و حريم ما را هتك كردند. مادر جان! به خدا پدرمان، حسين (ع) را كشتند. فرمود: سكينه جانم! ديگر نگو. زيرا بند دلم را پاره كردى و جگرم را شكافتى. اين پيراهن پدرت حسين (ع) است كه از من دور نمى‌شود تا با اين پيراهن خدا را ملاقات كنم.» «٣»
اقدامات حضرت سكينه در طول اسارت و پس از آن:
الف) پاى‌بندى به حجاب و عفاف: