فصل دوم: امام سجاد (ع) با كاروان شهادت از مدينه تا كربلا
پس از مرگ معاويه (در رجب سال ٦٠ ه. ق) يزيد بر اريكه قدرت تكيه زد «١» و پس از سه روز استراحت در قصر، بر فراز منبر رفت «٢» و با حاضران از رؤياى خود مبنى بر جنگ با مردم عراق سخن گفت «٣» و از آنان خواست تا با او بيعت كنند. امام حسين (ع) به عنوان يكى از شخصيت‌هاى بزرگ اسلامى در جواب نامه‌ى يزيد به وليد بن عقبه، حاكم مدينه فرمود: «ما كنتُ ابايُع ليزيد» «هرگز با يزيد بيعت نخواهم كرد.»
چون وليد نتوانست از امام حسين (ع) بيعت بگيرد يزيد بعدها وى را از حكومت بركنار كرد. «٤» مروان بن حكم را به جاى او نشاند. امام حسين (ع) موقعيت مدينه را مناسب نديد و تصميم گرفت از حجاز به سمت عراق حركت كند. از اين روى براى خداحافظى نزد قبور رسول خدا (ص) «٥»، حضرت زهرا (س) و برادرش امام مجتبى (ع) رفت «٦» و سپس با اهل بيت عصمت و طهارت از مدينه خارج شد. «٧» امام سجّاد نيز كاروان شهادت را همراهى و به سوى مكه حركت كرد.