اسيران و جانبازان كربلا
 
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص

اسيران و جانبازان كربلا - مظفری، محمد؛ جمشیدی، سعید - الصفحة ٥٤


درب كاخ يزيد رسيدند مُجْفِر با صداى بلند گفت: اين مُجْفِربن ثعلبه است كه مردمان پست و نابكار را نزد امير المؤمنين آورده است. امام سجاد (ع) فرمود: آن كسى كه مادر مُجْفِر او را زائيده پست‌تر و بد نهادتر است. «١»
٤- ٤- امام سجاد (ع) در زندان يزيد
فاطمه دختر امام على (ع) مى‌گويد: به فرمان يزيد، امام سجاد (ع) و زنان وابسته به امام حسين (ع) را به زندان بردند. اين زندان از نظر گرما و سرما محافظ نداشت.
به طورى كه پوست صورت زندانيان كنده شده بود. «٢»
٥- ٤- امام سجاد (ع) در مجلس يزيد
دشمن سنگدل، در حالى كه اهل بيت (ع) را با ريسمان بسته بود به مجلس يزيد وارد كرده و مقابل او نگه داشت. امام سجاد (ع) فرمود: اى يزيد! تو را به خدا قسم مى‌دهم، به نظر تو اگر پيامبر (ص) ما را با اين وضع و حال مى‌ديد چه مى‌گفت و چه مى‌كرد؟ پس يزيد دستور داد ريسمان‌ها و طناب‌ها را بردارند. «٣»
در گزارشى ديگر آمده است: امام سجّاد (ع) نخستين كسى بود كه شمر او را وارد مجلس يزيد كرد. دو دست آن بزرگوار به گردنش بسته شده بود. يزيد گفت: اى جوان! تو كيستى؟ فرمود: من على‌بن الحسين (ع) هستم. آنگاه دستور داد تا غل و زنجير را از امام (ع) بردارند. «٤» وقتى چشم امام سجاد (ع) به سر بريده‌ى پدر كه مقابل يزيد بود افتاد، چنان متأثر گرديد كه پس از آن هرگز غذايى كه از سر حيوان تهيّه شده بود نخورد. «٥»