اسيران و جانبازان كربلا
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
اسيران و جانبازان كربلا - مظفری، محمد؛ جمشیدی، سعید - الصفحة ٥٨
مجلس يزيد حاضر بود وقتى پى برد كه امام سجاد (ع) از خاندان رسول خدا (ص) مىباشد يزيد را شديداً شماتت كرد و با تهديد به مرگ نيز از عقيدهاش برنگشت. «١»
يكى از گفتوگوهاى ديگر امام سجاد (ع) با يزيد عبارت است از:
يزيد خطاب به امام سجاد (ع) اين آيه شريفه را تلاوت كرد: «و ما اصَابَكُمْ مِنْ مُصيبةٍ فبما كَسِبَتْ ايْديكُمْ و يَعْفُوا عن كثيرٍ.» «٢»
امام سجاد (ع) فرمود: هرگز! اين آيه درباره ما نازل نشده بلكه آيه شريفه ديگرى در مورد ما نازل گرديده است: «مآ اصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فى الأَرْضِ وَلا فى انْفُسِكُمْ إلّا فى كتابٍ مِنْ قَبْلِ أنْ نَبْرَأها إنَّ ذلكَ على اللَّهِ يَسيرٌ. لِكَيْلا تَأْسَوْا على ما فاتَكُمْ وَلا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ ...» «
اسيران و جانبازان كربلا ٦٨ ٢ - ٥ - خطبهى امام سجاد(ع) هنگام استقبال مردم مدينه از ايشان ..... ص : ٦٧
٣»
پس ما كسانى هستيم كه نسبت به آنچه از امور دنيايى از كف داده و يا به دست آوردهايم اندوهگين و شادمان نمىشويم. «٤»
يزيدبن معاويه دربارهى تعدّد نام «على» در بين فرزندان امام حسين (ع) گفت:
بسى جاى تعجّب است كه پدرت نام چند نفر از فرزندانش را على گذاشته است.
امام سجّاد فرمود:
«انّ ابى احَبَّ اباه فسمّى بِاسمه مِراراً.» «٥»
«همانا پدرم، پدرش را دوست داشت و بدين جهت مكرراً نام او را براى فرزندانش انتخاب كرد.»
٩- ٤- گفتگوى امام سجاد (ع) با سر بريده پدر
چون امام سجاد (ع) از يزيد خواست تا سر از تن جدا شدهى پدر بزرگوار و