٧٢- نجمه (رجوع شود به:) رمله‌
٧٣- نفيسه بنت احزم‌
نام او در منابع پيشين و اخير ديده نمى‌شود. ولى عماد زاده، بى‌آنكه از دوران اسارتش سخنى به ميان آورد وى را از زنان حاضر در كربلا قلمداد كرده است. «١»
٧٤- همسر على بن مظاهر
نامش دانسته نيست ولى دوستدار اهل بيت (ع)، از زنان شجاع عاشورا و همسرش على بن مظاهر، شهيد كربلا است. «٢» اين بانوى مؤمنه و باوفا چون شنيد امام حسين (ع) به يارانش فرمود: «هر كه همسرش را با خود آورده او را به قبيله بنى اسد برگرداند؛ زيرا من فردا كشته مى‌شوم و بانوانم اسير مى‌شوند.» با تبسّم نزد شوهرش آمد و از او سؤال كرد: تو چه مى‌كنى؟ گفت: برخيز تا تو را نزد خويشانت ببرم. زن بر آشفت و به او خطاب كرد: اى فرزند مظاهر! به خدا سوگند با من منصفانه رفتار نمى‌كنى. آيا مى‌پسندى دختران رسول خدا (ص) اسير شوند و من آزاد باشم؟ آيا شايسته است چادر از سر زينب (س) بردارند و گوشواره از دختران حضرت زهرا (س) بربايند و من در امان باشم؟ آيا سزاوار است تو نزد رسول خدا (ص) رو سفيد باشى و من پيش فاطمه زهرا (س) رو سياه باشم؟ به خدا سوگند شما مردان را يارى كنيد و ما بانوان را. على بن مظاهر! با چشم گريان به سوى امام (ع) برگشت. امام حسين (ع) پرسيد: چرا گريانى؟ عرض كرد: سرورم! همسر اسدى من جز يارى و همراهى با شما را نمى‌پذيرد. امام (ع) گريست و فرمود: خدا همه شما را پاداش نيك دهد. «٣» به يقين اين زن شجاع در كاروان اسيران كربلا نيز شركت داشته است.