اسيران و جانبازان كربلا
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
اسيران و جانبازان كربلا - مظفری، محمد؛ جمشیدی، سعید - الصفحة ٨٢
عبداللَّهبنحسن، جعفربن عقيل، محمدبن مسلمبن عقيل و نخستين كشته از فرزندان ابوطالب در روز عاشورا. «١»
٦- امام حسين (ع) را به گونهاى كشتند كه پيامبر (ص) از كشتن حيوانات درّنده به آن نحو، نهى فرموده است. آن حضرت را با شمشير و نيزه و سنگ و چوب و عصا كشتند و پس از كشتن، سوار بر اسبها شد. و پيكر آن حضرت را مورد تاخت و تاز قرار دادند. «٢»
٧- شمار ياران و سربازان امام حسين (ع) چهل و پنج تن سواره و يكصد تن پياده مىباشد. «٣»
٨- تعداد جراحات وارده بر بدن مبارك امام حسين (ع) بر اثر شمشير، نيزه و تير ٦٣ مورد مىباشد. «٤»
٩- قطرهاى از خون فرزند خردسال امام حسين (ع) كه پدرش آن را به آسمان پاشيد به زمين بازنگشت. «٥»
- زنده نگه داشتن حماسهى عاشورا
امام محمد باقر (ع) در حادثهى عاشورا چهار ساله بوده بنابراين نمىتوان توقّع داشت كه در دوران اسارت، اقداماتى بر ضدّ يزيد و حكومتش انجام داده باشد. امّا اين امر، محال و غير ممكن نيست، همان گونه در برخى منابع آمده است، وقتى يزيد در شام، با افراد خود دربارهى امام سجّاد (ع) مشورت مىكرد و آنها به كشتن امام (ع) رأى دادند، امام باقر (ع) واكنش نشان داد و فرمود: اى يزيد! افراد حاضر در اين مجلس برخلافِ حاضرانِ در مجلس فرعون سخن گفتند و اظهار نظر كردند،