اى اهل بيت نبوّت و معدن رسالت و محلّ فرود فرشتگان و نزول وحى! من فرستاده‌ى مختارم. سر عبيداللَّه‌بن زياد را برايتان آورده‌ام .... امام چهارم (ع) فرمود:
خداوند او را به آتش كشاند. نيز بعضى از راويان گفته‌اند: على‌بن الحسين (ع) از روزى كه پدرش كشته شد هيچ روزى خندان ديده نشد. مگر همان روز. او شترانى داشت كه از شام ميوه حمل مى‌كردند. چون سر عبيداللَّه را نزدش آوردند دستور داد آن ميوه‌ها را در ميان مردم مدينه تقسيم كردند. زنان خاندان پيامبر (ص) كه از روز عاشورا شانه و رنگ نزده بودند آن روز خود را آراستند. «١»
در گزارشى ديگر چنين آمده است: وقتى مختار سر ابن زياد را براى امام سجاد (ع) فرستاد آن جناب، غذا مى‌خورد. با مشاهده‌ى آن فرمود: زمانى كه ما را نزد ابن زياد بردند او مشغول خوردن غذا و سر امام حسين (ع) مقابلش بود. من گفتم:
خدايا! مرا زنده بدار تا وقتى كه سر ابن زياد را در حال غذا خوردن ببينم. پس شكر خدايى كه دعايم را مستجاب كرد. «٢»
شهادت امام سجاد (ع)
بنا به قول مشهور سرانجام امام سجاد (ع) در سال ٩٥ ه. ق در سنّ پنجاه و هفت سالگى دار فانى را وداع گفت. «٣»
قاتل آن بزرگوار، وليد و هشام‌بن عبدالملك است. «٤» زيرا هشام به جهت دشمنى و بُغضى كه در هنگام استلام حجر الاسود از آن حضرت به دل گرفته بود و همچنين علّت‌هاى ديگر، برادر خود وليد را وادار كرد كه امام زين العابدين (ع) را