عقيل محبّت مى‌كرد. آن بزرگوار درباره‌ى علّت رفتار خود مى‌فرمايد:
هرگاه من‌خاطره‌ى فداكارى آنهارا با امام‌حسين (ع) به ياد مى‌آورم دلم به حال ايشان مى‌سوزد. «١»
٣- ٣- جون‌
امام چهارم (ع) درباره‌ى جون مى‌فرمايد:
پس از ده روز كه از به خاك سپارى شهيدان كربلا گذشته بود، بنى اسد پيكر جون را پيدا كردند. از جسدش بوى خوش استشمام مى‌شد. رضوان خدا بر او باد. «٢»
٤- ٣- هفهاف‌
به فرمايش امام سجاد (ع)، دشمن در روز عاشورا دلاورى مانند هفهاف به جز اهل بيت (ع) نديده بود. پانزده نفر از شجاعان سپاه يزيد او را در محاصره قرار داده، پس از پى كردن اسبش، وى را در تنگناى جنگ به شهادت رساندند. «٣»
٤- نظارت بر قيام مختار
كشتن قاتلان امام حسين (ع) به دست مختار موجب سرور و خرسندى اهل بيت (ع) خصوصاً امام سجاد (ع) بود و سهل انگارى‌هاى او فوراً تذكر داده مى‌شد. «٤» نفرين امام زين العابدين (ع) در حقّ حرمله كه حكايت آن در ذيل مى‌آيد گوياى اين مطلب است:
منهال مى‌گويد: وقتى حجّ رفته بودم به خدمت على‌بن الحسين (ع) رسيدم. آن حضرت به من گفت: حرمله در چه حالى است؟ گفتم: او در كوفه و زنده است. آن حضرت دست‌هاى مبارك را بالا برد و گفت: «اللهمّ اذِقْهُ حَرَّ الحديد. اللهمّ اذِقْهُ حَرَّ