اسيران و جانبازان كربلا
 
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص

اسيران و جانبازان كربلا - مظفری، محمد؛ جمشیدی، سعید - الصفحة ٥٧


فاللَّهُ يَعْلَمُ انّا لا نُحِبُّكُمْ و لا نَلُو مُكُمْ انْ لا تُحِبُّونا «١»
اين توقع را نداشته باشيد كه شما به ما اهانت كنيد و ما شما را گرامى بداريم از آزار نمودنتان خوددارى كنيم. ولى شما در آزار ما بكوشيد، خدا مى‌داند كه ما شما را دوست نداريم و شما را بدين خاطر كه ما را دوست نمى‌داريد. سرزنش نمى‌كنيم.
يزيد با سخنان كفرآميز، كينه‌ى ديرينه‌ى خود با اسلام و رهبران آن را به اثبات رسانيد ولى با واكنش صريح و قاطع بازماندگان واقعه‌ى عاشورا به خصوص امام سجاد (ع) مواجه شد. امام زين العابدين (ع) خطاب به وى فرمود:
اى پسر معاويه و هند و صخر! پيش از آنكه تو متولّد شوى، نبوّت و امامت پيوسته از آنِ پدران و نياكان من بوده است. جدّم، على‌بن ابى طالب (ع) در غزوه‌هاى بدر، احد و احزاب، پرچمدار رسول خدا (ص) بود، در حالى كه پدر تو پرچمدار كفر بود. «٢»
آنگاه خطاب به يزيد اشعار زير را قرائت كرد:
ماذا تَقُولونَ انْ قال النبى لكم ماذا فَعَلْتُم و انتم آخر الامَمْ‌
بعترتى و بأَهْلى بَعْدَ مُنْقَلبى مِنْهُم اسارى وَ مِنْهُمْ ضَرَجُوا بِدَم‌
اگر پيامبر به شما بگويد كه واپسين امّت ما بوديد پس از من به خويشان و خاندان چه كرديد؟
چه مى‌گوييد؟ در حالى كه دسته‌اى از آنان اسير و دسته‌اى در خون آلوده‌اند.
سپس فرمود: اى يزيد! واى به حالت! اگر مى‌دانستى با كشتن پدر، برادر و عموهايم چه گناهى مرتكب شده‌اى به كوه‌ها مى‌گريختى و بر خاكستر مى‌نشستى.
آه و ناله سر مى‌دادى كه چرا سر حسين (ع)، پسر فاطمه و على (ع) را بر ورودى شهر نصب كرده‌اى؟ حال آنكه امام حسين (ع) وديعه‌ى رسول خدا (ص) در ميان شماست. اكنون اى يزيد! وعده باد شما را به ندامت و پشيمانى در روز قيامت.
زمانى كه بدون شك مردم در آن جمع مى‌شوند. «٣» يكى از دانشمندان يهود كه در