٦- ٤- پيشنهاد كشتن امام سجّاد (ع)
يكى از صحابيان پيامبر (ص) نزد يزيد آمد و گفت: خداوند تو را بر دشمن خدا و پسر دشمن پدرت مسلّط كرد. اين جوان [على‌بن الحسين‌] را بكش و نسل اينان را برانداز؛ زيرا تا زنده باشند روى خوشى و سعادتى را نخواهى ديد. اين جوان آخرين كسى است كه به پادشاهى تو چشم دارد .... يزيد در پاسخ گفت: ... من اينان را وا مى‌گذارم. هر كسى از آنها كه سر بلند كرد شمشيرهاى آل ابوسفيان وى را از پاى در مى‌آورد. «١»
٧- ٤- تصميم يزيد بر كشتن امام سجاد (ع)
يزيد بارها تصميم گرفت امام سجاد (ع) را به شهادت برساند. ولى موفّق نشد. «٢» از جمله اينكه از امام چهارم (ع) پرسيد: اوضاع را چگونه ديدى؟ فرمود:
قضاى الهى را ديدم كه قبل از آفرينش آسمانها و زمين مقدّر شده بود. يزيد گفت:
خدا را حمد و سپاس مى‌گويم كه پدرت را كشت. امام سجاد (ع) فرمود: «لعنة اللَّه على مَنْ قَتَلَ ابى‌» نفرين خدا بر كسى كه پدرم را كشت. يزيد خشمگين شد و فرمان داد گردن آن حضرت را بزنند. امام (ع) فرمود: اگر مى‌خواهى مرا بكشى، كسى را مأمور كن تا اين بانوان و كودكان را به مدينه برساند. يزيد با شنيدن اين جمله از كشتن امام (ع) منصرف شد. «٣»
در روايت ديگر آمده است: چون امام سجاد (ع) را نزد يزيد بردند و او تصميم به كشتن امام سجاد (ع) گرفت، امام (ع) را مقابل خود نگه داشت. با وى سخن گفت تا امام سخنى برخلاف نظر او بگويد و وى را به شهادت برساند. امام در دست مباركش تسبيحى داشت و آن را با انگشتانش مى‌چرخاند و يزيد نيز در اين حال‌