امام سجاد (ع) با غل و زنجير به شتر عريان بسته شده بود و مركبش پيشاپيش و شترهاى زنان به دنبال آن حركت مى‌كردند. «١»
شهر دمشق، همان شهرى است كه معاويه نزديك به چهل سال بر آن استيلا داشت. وى در جنگ صفّين، آنچنان بر ضدّ امام على (ع) تبليغ كرده بود كه مردم شام آن امام همام را واجب القتل مى‌دانستند و بر منبرها آن بزرگوار و خاندانش را دشنام مى‌دادند و از اين رو آنقدر در شام بر اهل بيت (ع) سخت گذشت كه وقتى از امام سجاد (ع) پرسيدند:
سخت‌ترين اماكن بر شما كجا بود؟ سه مرتبه فرمود: امان از شام. «٢»
١- ٤- هفت مصيبت جانسوز شام از زبان امام سجاد (ع)
١- مجروح كردن اسرا.
٢- ساز و طبل زدن در كوچه و خيابان در حضور اسيران.
٣- قرار دادن سرها ميان مركب‌هاى زنان و توهين و جسارت به سرهاى شهيدان.
٤- آب و آتش ريختن زنهاى شامى بر سراسرا.
٥- گردش دادن اسرا از طلوع خورشيد تا نزديك غروب در كوچه و بازار.
٦- عبور دادن اسرا از در خانه‌ى يهوديان و نصارى براى انتقام از آنان.
٧- اقدام به فروش اسرا به عنوان برده و موفق نشدن آنان.
٨- جا دادن اسرا در مكان بى‌سقف. «٣»
٢- ٤- اشعار منسوب به امام سجاد (ع) درباره‌ى مصائب شام‌
اقادُ ذليلًا فى دمشق كأنّنى من الزّنْجِ عَبْدٌ غابَ عنه نصيرُ
و جدّى رسول‌اللَّه فى كلّ موطنٍ و شيخى اميرالمؤمنين وزيرُ