فَلَيْتُ شِعْرى الى كم ذاتُجاذِبُنا فُنُونَهُ و ترانالم نُجاذِبه‌
يُسْرى‌ بنا فوقَ اقْتابٍ بِلا وطأٍ و سابقُ العيسِ يَجْمى عَنْهُ غارِبُه‌
كأنّنا مِنْ اسارى الرومِ بَيْنَهُم كأَنَّ ما قالَهُ المختارُ كاذبه‌
كَفَرْتُمْ برسول اللَّهِ وَ يَحْكُمْ فَكُنْتُم مثلَ من ضلَّتْ مذاهِبُه «١»
«اين، همان زمان است كه شگفتى‌هايش از نظر بزرگان پايان‌پذير نيست و مصائب آن نامشخص است؛ اى كاش مى‌دانستم كه مشغله‌هاى زمان تا كجا ما را به دنبال خود مى‌كشاند و مى‌بينى كه ما او را به دنبال خود نمى‌كشانيم؛ ما را بر شتران عريان و بى‌جهاز در هر شهر و ديارى مى‌گردانند و كسانى از دنبال، دارندگان مهار شتران را حمايت مى‌كنند؛ گويا ما در ميان آنان چون اسيران روم هستيم و گويا آنچه را پيامبر (ص) بيان فرموده است، نادرست بود! واى بر شما، نسبت به رسول خدا كفران پيشه كرديد و شمايان به گم كرده راهى مى‌مانيد كه راهها را نمى‌شناسد.»
- پيش بينى امام سجاد (ع) درباره‌ى قاتلين امام حسين (ع)
دشمن در يكى از توقّفگاههاى بين راه سر بريده امام حسين (ع) را در صندوقى در دير راهب مخفى كرد. وقتى راهب و شاگردانش كه هفتاد نفر بودند و از نسبت سيدالشهدا (ع) با پيامبر (ص) و مظلوميتش آگاه گشتند. صدايشان به ناله و ضجّه بلند شد و عمامه‌ها را از سر برداشتند.
سپس خدمت امام سجاد (ع) رسيده و آمادگى خود را براى جنگ با كشندگان امام حسين (ع) اعلام كردند. امام سجّاد (ع) فرمود:
«لا تفعلوا ذلك فانّهم عن قريب ينتقم‌اللَّه تعالى منهم ...» «٢»
«اين كار را انجام ندهيد. زيرا خداوند به زودى از آنان انتقام مى‌گيرد.»
٣- ٣- امام سجاد (ع) در عسقلان «٣»
هنگام ورود اسيران سرافراز كربلا به عسقلان، مردم اين شهر، به فرمان امير