و ضربه زدن به رژيم اموى بود امام سجاد (ع) پس از دفن امام حسين (ع) روى قبر را پوشيد و بر آن نوشت:
«هذا قبر الحسين‌بن على بن ابى طالب الذّى قتلوه عطشاناً.»
« [اى مردم بدانيد!] اين قبر حسين‌بن على (ع) است كه او را با لب تشنه شهيد كردند.»
حضرت مى‌توانست اوصاف ديگرى براى سيدالشهدا بيان كند اما تأكيد بر اين كه او را آنگونه به شهادت رساندند نوعى افشاگرى است. «١»
ب) وقتى بنى اسد مى‌خواستند پيكر مطهّر شهدا را به خاك بسپارند سوار ناشناس نزد آنها آمد و گفت: براى چه اينجا آمده‌ايد؟ گفتند: براى دفن اجساد مطهّر شهدا آمده‌ايم ولى بدنها را نمى‌شناسيم، همينكه آن سوار اين جمله را شنيد با صداى بلند گريه كرد و فرياد زد:
«وا- اباه- وا اباعبداللَّه ليتك حاضرا و ترانى اسيراً ذليلًا.»
«آه پدرم، آه‌اى اباعبداللَّه اى كاش در اينجا حاضر بودى و مى‌ديدى كه مرا اسير و خوار نمودند.»
سپس به آنها فرمود: من شما را راهنمايى مى‌كنم از اسب پياده شد و كنار پيكرهاى پاره پاره عبور كرد ناگهان چشمش به پيكر مطهّر حسين (ع) افتاد. آن را در آغوش گرفت و با چشمى گريان و حالى غمبار گفت: اى بابا! با كشته شدن تو چشم مردم شام روشن و بنى اميّه شاد شد، اى بابا پس از تو غم و اندوه ما بسيار طولانى خواهد بود. سپس اندكى كنار پيكر آن حضرت رفت و كمى خاك آنجا را برداشت، قبر آماده‌اى پيدا شد، خودش بدن پاره پاره پدر را در ميان قبر گذاشت. «٢»
٩- ٢- دفن شهيدان كربلا با راهنمايى امام سجاد (ع)
بنى اسد براى دفن شهيدان كربلا حيران و سرگردان بودند؛ زيرا كوفيان بين سرها