نخستين زن علويه بود كه فرزند علوى (امام باقر (ع)) به دنيا آورد. «١»
ام عبداللَّه با عموى بزرگوارش، امام حسين (ع) به كربلا آمد و در لباس اسارت به كوفه و شام برده شد. در دوران اسارت شاهد در غل و زنجير بودن همسر (امام سجاد (ع))، گرسنگى و تشنگى فرزند (امام محمد باقر (ع)) و ديدن سرهاى خويشاوندان بر نيزه بود. «٢» در منابع كهن و اخير اطلاعات ديگرى درباره‌ى نامبرده وجود ندارد.
١٢- ام عمروبن جناده‌
نام او بحريه و پدرش مسعود خزرجى است. وى در روز عاشورا، پس از شهادت همسرش، جناده، به فرزند نه يا يازده ساله‌ى خود امر كرد به ميدان رفته و مشغول نبرد شود. وقتى عمرو به شهادت رسيد، مادر، با خواندن رجز، سر او را به طرف دشمن انداخت و يك نفر را كشت. سپس عمود خيمه را به دست گرفت و با حمله به خصمِ زبون دو نفر ديگر را نيز به هلاكت رساند. آنگاه، امام حسين (ع)، او را از ادامه‌ى جهاد و مبارزه منع كرد و ام عمرو به خيمه بازگشت. «٣» از ساير جزئيات زندگى و اقدامات مثبت وى در دوران اسارت اطلاعى در دست نيست.
١٣- ام كلثوم بنت عبداللَّه جعفر
ام كلثوم، فرزند عبداللَّه‌بن جعفربن ابى طالب (ع) و حضرت زينب (س) است. «٤» برخى به وى لقب «صغرى» داده‌اند. «٥» معاوية، او را براى يزيد خواستگارى، ولى دايى بزرگوارش، امام حسين (ع) با اين وصلت مخالفت كرد و ايشان را به عقد ازدواج پسر عمويش، قاسم‌بن محمدبن جعفربن ابى طالب (ع) در آورد. «٦» خداوند متعال نيز فرزندى‌

اسيران و جانبازان كربلا ١٥٥ بى‌قرارى ام كلثوم در شب دفن رقيه(س): ..... ص : ١٥٥