ب) محلّ دفن افرادى كه در مقام و منزلت به مراتب كمتر از آن جناب بوده‌اند در تاريخ ضبط گرديده است. اگر آن حضرت در بقيع مدفون بود به طور قطع به آن اشاره مى‌شد.
ج) همچنين جزو صورت قبورى كه تا عصر حاضر در بقيع بارز و ظاهر است و قبورى كه بر اثر مرور زمان از بين رفته نام قبر ايشان ذكر نشده است.
٢- قاهره، برخى ديگر برآنند كه آستانه ى حضرت زينب (س) در قاهره است. ولى با توجّه به اينكه جمع زيادى از مورّخين مصرى كه قبور و آستانه‌هاى قاهره را ثبت نموده‌اند به مدفن حضرت زينب (س) در قاهره اشاره‌اى نكرده و اين نسبت را ناشى از تشابه اسمى دانسته‌اند اين نظر مورد قبول نمى‌باشد.
٣- قول صحيح و مشهور آن است كه مدفن آن بانوى بزرگوار در قريه راويه از منطقه غوطه در نواحى دمشق مى‌باشد. زيرا در مدينه قحطى بزرگى رخ داد و تمام حجاز را فرا گرفت. وى با همسر خود عبداللَّه بن جعفر كه در شام علاقه ى ملكى داشت و مزرعه راويه ملك شخصى او بودبه سمت شام حركت كرد. هنگامى كه به دروازه‌ى شام رسيدند به همسر خود فرمود كه من چون قبلا در اين شهر اسير بودم ديگر طاقت ديدن آن را ندارم. از اين رو از بيرون دروازه ى شام در جهت جنوب شرقى شهر عازم قريه راويه شدند، و آن حضرت در اين قريه تا پايان عمر سكنى گزيد و همانجا به خاك سپرده شد. «١»