چه شگفت است كشته شدن نجيبان حزب خدا به دست رها شدگان حزب شيطان! دست‌هايى به خون ما آلوده است و دهان هايى براى خوردن گوشت ما به آب افتاده است؛ و بر آن بدن‌هاى پاك و مطهر گرگان و كفتارها گله گله مى‌آيند و مى‌روند. اگر ما را غنيمت انگاشته‌اى بدان كه در آن روزى كه به جزاى عمل خود برسى ما را از دست رفته خواهى يافت و خود را زيانكار! و خداوند بر بندگان ستم روا نمى‌دارد. من از تو، به خدا شكايت و بر او تكيه مى‌كنم. هر مكرى خواهى بينديش و هرچه از دستت بر مى‌آيد كوتاهى مكن. به خدا سوگند كه ياد ما را از خاطره‌ها نخواهى زدود و چراغ وحى ما را خاموش نخواهى كرد و به كنه كار ما پى نخواهى برد و از ننگ رفتار بدى كه با ما كردى نخواهى رست؛ و از رسوايى آن رهايى نخواهى يافت. بدان كه راه تو جز فريب نيست و چند روزى بيش نخواهى پاييد و در آن روزى كه منادى ندا دهد: «نفرين خداوند بر ستمكاران»، جمع تو پراكنده خواهد شد.
سپاس خدايى را كه بر رفتار پيشينيان ما مهر سعادت و رحمت زد و كار آيندگان ما را با شهادت و بخشايش به پايان برد. از خداوند مى‌خواهم كه پاداش آنان را كامل گرداند، بر اجرشان بيفزايد و سر منزلشان را نيكو گرداند و پايان كار ما را شرافت قرار دهد كه او رحيم و دوست دارنده است.
بس است ما را خدا و نيكو حمايتگرى است، چه نيكو سرورى و چه نيكو ياورى!
٤- ٤- حفاظت و مراقبت از اسراء
در مجلس يزيد مردى شامى به فاطمه بنت الحسين (ع) «١» نگاه كرد. سپس به يزيد رو كرد و گفت: اى اميرمؤمنان اين كنيزك را به من ببخش! فاطمه به عمّه‌اش زينب پناه برد و گفت: عمّه جان يتيمى مرا بس نبود كه حال بايد به كنيزى هم بروم؟! حضرت زينب فرمود: نه، اعتنايى به اين فاسق مكن. مرد شامى گفت: اين كنيزك كيست؟ يزيد گفت: اين فاطمه دختر حسين (ع) است و آن زن عمه‌اش زينب دختر اميرالمؤمنين (ع) است. مرد شامى گفت: منظورت حسين پسر فاطمه و على‌بن ابى طالب (ع)؟! يزيد گفت: آرى، آن مرد خشمگين گرديد و گفت: اى يزيد