صبرش سنگين‌تر از كوهها و بزرگ‌تر از همه چيز بود درخواست صبر نمود، از آن جمله چنين گفت: اى يادگار جدّ، پدر و برادرانم! چرا ناراحت هستى و جان خود را در معرض نابودى قرار داده‌اى؟ سوگند به خدا اين مصيبت‌ها را جدّ و پدرت به ما خبر داده‌اند و ما در انتظار چنين روزى بوديم؛ خداوند از افرادى عهد و پيمان گرفته است كه فرعون‌هاى زمان آنان را نمى‌شناسند، لكن اهل آسمانها آنها را به خوبى مى‌شناسند، افرادى خواهند آمد و اين بدنهاى پاره پاره شده را جمع خواهند كرد و به خاك خواهند سپرد. در اين سرزمين براى پدرت نشانه‌اى نصب خواهد شد كه گذشت قرنها آنها را محو نخواهد كرد، آن نشانه همچنان پايدار خواهد بود. جبّاران روزگار و ستمگران خواهند كوشيد كه اين نشانه را از بين ببرند لكن روز به روز در ترقّى و تعالى خواهد بود و از گزند بدخواهان و حوادث مصون و محفوظ خواهد ماند. «١»
اشعار زير را حضرت زينب (س) ايراد فرمودند، زمان سرودن، آنها را دوگونه گفته‌اند: موقع وداع و يا بعد از غارت خيمه‌ها:
قِفُوا وَدَّعُونا قَبْلَ بُعْدِكُمْ عَنَّا وَداعاً فَانَّ الْجِسْمَ مِنْ اجْلِكُمْ مُضْنى‌
فَقَدْ نُقِّضَتْ مِنِّى الْحَياة وَاصْبَحَتْ عَلَىَّ فُجاجُ الْارْضِ مِنْ بَعْدِكُمْ سِجْناً
سَلامٌ عَلَيْكُمْ ما امَرَّ فِراقَكُمْ فَيا وَيْلَتا مِنْ قَبْلِ ذاالْيَوْمِ قَدْ مِتْنا
وَ انّى‌ لَأَرْثى‌ لِلْغَريبِ وَإِنَّنى غَريبٌ بَعيدُ الذّارِ وَالْاهْلِ وَ الْمَغْنى‌
إذا طَلَعَتْ شَمْسُ النَّهارِ ذَكَرْتُكُمْ وَ انْ غَرَبَتْ جَدَّدْتُ مِنْ اجْلِكُمْ حُزْناً
لَقَدْ كانَ عَيْشى بالْاحِبَّةِ صافِياً وَما كُنْتُ ادْرى‌ انَّ صُحْبَتَنا تُضْنى‌
زَمانٌ نَعِمْنا فيهِ حَتَّى إذا انْقَضى بَكَيْنا عَلى أيَّامِنا بِدَمٍ أقْنى‌
فَوَ اللَّهِ قَدْ زادَ اشْتِيا قى‌ إلَيْكُمْ وَلَمْ يَدَعِ التَّغْميضُ لى‌ بَعْدَكُمْ جَفْنا
وَ قَدْ بارَحَتْنى لَوْعَةُ الْبَيْنِ وَ الْأَسى‌ وَقَدْ صِرْتُ دوُنَ الْخَلْقِ لى‌ مَفْزَعاً سَنا