هم حلقه زدند، پس عليا مخدره زينب فرمود: حالا هر كه خواهد آن اثاث و اسباب دختران على و فاطمه است. لشكر بى‌رحم و گرسنه ريختند، يكى چادر، ديگرى گوشواره، يكى خلخال و ديگرى معجر برد، آن بانوان از براى پدر و برادر مى‌گريستند. «١»
١٦- ٢- عبادت زينب‌
يكى از ويژگى‌هاى اين بانوى بزرگوار اسلام حالت معنوى و ارتباط قوى او با آفريدگار جهان بود. به طورى كه نقل كرده‌اند حتّى در شب يازدهم محرم كه شب شام غريبان بود نماز شبش ترك نشد؛ منتهى به خاطر ضعفى كه بر وى مستولى شده بود نماز شب خويش را در آن شب نشسته خواند. «٢»
مرحوم نقدى در كتابش آورده كه: حضرت زينب (س) در عبادت ثانى حضرت زهرا (س) بود، تمام شبها را به عبادت، تهجّد و تلاوت قرآن سپرى مى‌كرد. وى هم چنين از برخى از بزرگان نقل مى‌كند كه در طول عمر تهجّد و شب زنده دارى‌اش ترك نشده است حتّى در شب يازدهم محرّم امام زين العابدين مى‌فرمايد: در شب يازدهم محرم ديدم نشسته نماز مى‌خواند. نيز آن بزرگوار مى‌فرمايد: با اين همه مصيبت و اندوهى كه به ما روى آورده اما در مسيرى كه به شام مى‌رفتيم نافله‌
اسيران و جانبازان كربلا ١١٦ ٦ - ٢ - دختر على(ع) در كاخ ابن زياد و احتجاج با او ..... ص : ١١٦
هاى شب عمه‌ام اصلًا ترك نشد، امام حسين (ع) در آخرين وداع با خواهرش زينب به او فرمود: يا اختاه لاتنسينى فى نافلة اللّيل، خواهرم مرا در نماز شب فراموش نكن. هم چنين از فاطمه دختر امام حسين (ع) چنين نقل شده كه: عمّه‌ام زينب در شب دهم محرم در محراب عبادت مشغول مناجات بود و با خدا راز و نياز مى‌كرد در حالى كه چشمى از ما به خواب نرفته و ضجّه‌هاى‌مان آرام نشده بود. نيز از امام سجاد نقل شده: هنگامى كه ما را از كوفه به سوى شام حركت مى‌دادند عمه‌ام زينب مرتب نمازهاى واجب و مستحب خويش را انجام مى‌داد و در بعضى از منازل نمازش را