ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - باغ بلور

اى جنگل سبز نيايش‌هاى بارانى!

اى وسعت سبز پر از عطر غزل‌خوانى!

تا كى نمى‌آيى و مى‌ماند دو دست من‌

در ارتفاع سقف‌هاى سرد سيمانى؟

تا كى نمى‌آيى، نمى‌آيى، نمى‌آيى‌

سمت من، اين خاكى‌ترين رو به‌ويرانى‌

در حسرت ديدار تو ما از عطش مرديم‌

در كوچه‌هاى «حسرت» و افسوس و «حيرانى»

با ياد تو، اى انتظار سال‌هاى دور

طى مى‌شود ابرى‌ترين فصل زمستانى‌