ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - ارمغان مور

ارمغان مور

به مناسبت ميلاد خجسته امام رضا (ع)

رجبعلى مظلومى‌

- به كجا آمده اى و چه مى خواهى؟

- قصد زيارت امام دارم و با صد اميد خود را به اينجا كشانده ام.

دانى اى عزيز! «زيارت» به معنى ديدار است، و شرط آن «زنده بودن يار».

آرى تو با اين عقيده، آمده اى كه امام خويش را زنده و در كار مى دانى و شنواى گفتار و بيناى كردار خويش مى شناسى.

و از اينروست كه به محض ورود به درگاه او مى گويى:

«اشهد انك تشهد مقامى و تسمع كلامى وترد سلامى، و انت حى عند ربك مرزوق»[١]

اينك خوش حالتى دارى و نيكو ارادتى، آن بهتر كه زيارت تو، با معرفتى توام باشد تا ثواب كامل گيرى و بهره بيشتر يابى، پس سزاوار است كه بدانى اين امام كيست و مقام او چيست؟

نام اين بزرگوار «على» است، كنيه اش «ابوالحسن» و القابش «رضا، صابر، فاضل، رضى، وفى، قرة عين المؤمنين‌[٢]، غيظ الملحدين‌[٣] است».

پدرش موسى بن جعفر (الكاظم) و مادرش به يكى از نامهاى «تكتم، نجمه، اروى، سكن، سمانة، ام البنين، خيزران، صقر، شقراء» موسوم بود و ام ولدى پاكدامن به شمار مى رفت.[٤]

همين مادر گرامى گويد كه:

چون حامله شدم؛ به هيچ وجه سنگينى درخوداحساس نمى نمودم؛ و چون به خواب مى رفتم، صدايى كه پياپى خدا را مى ستود از شكم خويش مى شنيدم و مى ترسيدم ولى به گاه بيدارى، آن صدا خاموش مى شد، تا آنگاه كه فرزندم متولد گشت، دستها بر زمين نهاد و سر به سوى آسمان بالا برد و سخنى گفت كه من نفهميدم، تا پدرش (امام كاظم، عليه السلام) آمد و در گوشهايش‌