ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٨

خوشا به حال حاضرها

«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّة اللَّهِ الَّتِى لَا تَخْفَى؛

سلام بر تو اى حجّت خدا كه غايب نگشته‌اى!»

يادت هست كلاس‌هاى درس را كه معلّم مى‌آمد و به اصطلاح، حاضر و غايب مى‌كرد؟ يكايك اسم دانش‌آموزان را مى‌خواند و هركس به كلاس آمده بود، با شنيدن اسمش مى‌گفت: حاضر.

بعضى‌ها دير به كلاس مى‌رسيدند و بالأخره اسمشان در ليست حاضرها ثبت مى‌شد؛ امّا برخى هم غايب بودند.

حالا اينها را براى چه گفتم؟ براى اينكه ببينيم سر كلاس امامت و ولايت، حاضر هستيم يا نه. معلّم و استاد كه حاضر است. اين را در زيارت امام زمانمان يادمان داده‌اند كه بگوييم: «سلام بر تو اى حجّت الهى كه مخفى نيستى!» و اين معلّم و استاد سر كلاس حاضر است و غايب نيست؛ فقط منتظر دانش‌آموزان است كه در كلاس حاضر باشند و درس امامت و ولايت را خوب ياد بگيرند تا در نهايت، مثل شهيدان در ميدان- ايثار و فداكارى و شهادت- بتوانند حضور پيدا كنند و استقامت ورزند. سال‌هاست كه جمهورى اسلامى و نظام ولايى را با قيمت خون مطهّر شهيدان به ما ارزانى داشتند و ولى فقيه را مظهر امام معصوم (ع) قرار دادند تا بتوانيم در اين كلاس، به خوبى تمرين كنيم و براى زمان ظهور آماده گرديم.

امّا آيا ما آن‌قدر تمرين كرده‌ايم كه اگر در سر كلاس اسممان را خواندند، با صداى بلند و با سرافرازى بگوييم: حاضر؟

خوشا به حال حاضرها!