ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - معامله اى عجيب و غريب
هوش و درك سنجاب، گوزن شمالى، گوزن، راكون و موش
يكى از كشاورزان بازنشته «آيووا» سالها در مزرعه خود، در ماههاى زمستان با قرار دادن چوب ذرّت در ظرف غذا، به سنجابها غذا مىداد. يك سال تنها از سر كنجكاوى مىخواست ببيند كه آيا سنجابها ذرّت بى. تى را به ذرّت طبيعى ترجيح مىدهند يا خير.
او ذرّت طبيعى را در يك ظرف و ذرّت بى. تى را در ظرف ديگرى گذاشت كه تقريباً بيست فوت دورتر بود. سنجابها تمام ذرتها را خوردند؛ امّا به ذرّت بى. تى دست نزدند. كشاورز مسئولانه بار ديگر ظرفها را پر كرد و مطمئن بود كه اينبار تمام مىشود؛ با اين حال ذرّت بى. تى دستنخورده ماند. كشاورز بازنشسته كنجكاو شد: چه مىشود اگر واريته بى. تى تنها انتخاب سنجاب باشد؟
براى يافتن پاسخ، ظرف ذرّت طبيعى را مجدّداً پر نكرد. در آن زمان، آيووا، سردترين روزهاى زمستان را پشت سر مىگذاشت؛ امّا روزها در پى هم مىگذشت و ذرّت بى. تى دستنخورده باقىمانده بود. سنجابها براى غذا به جاى ديگرى مىرفتند. بعد از تقريباً ده روز، يك اينچ از يك گوشه آن خوردند؛ امّا فقط همين.
كشاورز دلش براى سنجابها سوخت و بار ديگر ذرّت طبيعى را كه قبلًا سنجابها از آن مىخوردند، در ظرف قرارداد.
سوزان و مارك فيتزجرالد از «مينه سوتا» مىگويند: يك گوزن از بند فرار كرد و در ميان محصولات ذرّت و سوياى ارگانيك ما، پناه گرفت. حيوان به مزارع اطراف كه محصولات تراريخته بودند، كاملًا دسترسى داشت؛ امّا هرگز آنجا نرفت.
استيو اسپرينكل نويسنده، يك گلّه گوزن را توصيف كرد كه از مزرعه سوياى ارگانيك خوردند؛ امّا از واريته تراريخته كه آن طرف جادّه بود، نخوردند. همچنين راكونها ذرّت ارگانيك را مىبلعيدند؛ امّا حتّى يك گوشه ذرّت بى. تى را كه در پايين جادّه بود، نمىخوردند. حتّى موشها اگر جايگزينى براى اين محصولات در دسترسشان باشد، به سمت آن مىروند.
يك كشاورز در «هلند»، اين ترجيح موشها را تأييد كرد. هنگامى كه دو توده ذرّت را در انبار موشزده خود رها كرده بود، يك توده تراريخته بود و ديگرى طبيعى. توده تراريخته دستنخورده بود؛ امّا توده غيرتراريخته كاملًاخورده شده بود.[١]
موشهاى تغييريافته
هاينس هاگندورن، دانشجوى هلندى «دانشگاه اوترخت»، ذرّت و سوياى تراريخته و غيرتراريخته را در مقابل موشها قرار داد تا خودشان انتخاب كنند. طى ٩ هفته، موشها ٦١% موادّ غذايى غيرتراريخته و ٣٩% موادّ غذايى تراريخته مصرف كردند.
هاگندورن، سپس آزمايش تجربى خود را تغيير داد و تلاش كرد تفاوتهاى ميان موشهايى كه موادّ غذايى تراريخته مصرف كرده بودند و موشهايى را كه غذاى طبيعى خورده بودند، مشخّص سازد. موشهايى كه موادّ غذايى تراريخته را در اختيار داشتند، غذاى بيشترى خورده بودند. دليل چنين چيزى شايد آن بود كه موشها در بدو امر، به طور ميانگين، كمى سنگينتر بودند؛ امّا افزايش وزن كمترى را تجربه كردند.
برعكس، موشهايى كه به غذاى غيرتراريخته دسترسى داشتند، غذاى كمترى مىخوردند؛ امّا افزايش وزن بهترى را تجربه مىكردند و اين افزايش وزن تا پايان آزمايش ادامه داشت.
نتايج از لحاظ آمارى، معنادار بودند؛ به علاوه يكى از موشهاى گروهى كه غذاى تراريخته خورده بودند، در پايان آزمايش مرده پيدا شد.
كاهش وزن در جاهاى ديگر نيز مشاهده شده است؛ براى مثال، نويسندهاى به نام استيو اسپرينكل، چيزهايى درباره دامدارى شنيده بود كه با تغيير غذاى دام و استفاده از ارگانيسمهاى تراريخته مشاهده كرده بود كه از سرعت افزايش وزن دام، كاسته شده است.
تام ويلى از اهالى «داكوتاى شمالى»، يك تفاوت ديگر را شرح داد: من يك آگهى از طرف دامدارى ديدم كه در جستوجوى ذرّت غيربى. تى بود. شير توليدى دامهاى وى كه ذرّت بى. تى مصرف مىكردند، ظاهراً كاهش پيدا كرده بود.[٢]
معاملهاى عجيب و غريب
پل نيلسون، كميسيونر توسعه اروپا در واكنش به اظهارات انتقادآميز رابرت زاليك، نماينده امور تجارى «آمريكا» درباره موضع «اتّحاديه