با نگرانى و دغدغه‌هايش سرگرم بود كه ناگهان صداى گريه كودكى در آن سوى اتوبوس، او را به خود آورد. چهره گريان و درهم زنى را ديد كه با نگاهى دوخته به فرزندش، از اتوبوس پياده و با نگرانى منتظر حركت اتوبوس مى‌شود. كودك با رفتن مادرش، گريه سر مى‌دهد. پس از ساعت‌ها گريه، در آغوش يكى از مسافران به خواب مى‌رود. زن دلش با ديدن اين صحنه به درد مى‌آيد. او حالا ديگر تصميمش عوض شده است. او تحمّل ديدن اشك‌هاى كودكانش را زمانى كه آنها را ترك مى‌كند، ندارد. او يك مادر است.

از ديرباز تا كنون، ازدواج يكى از گونه‌هاى پذيرفته شده روابط انسانى تلقّى مى‌گردد كه در سطح جهانى، همواره مورد احترام بوده و بيشتر جوامع، روابط آزاد زن و مرد را در خارج از چارچوب ازدواج نمى‌پذيرند.

از اين‌رو، نهاد خانواده شكل اسطوره‌اى به خود گرفته است. در غالب فرهنگ‌ها اين انتظار وجود دارد كه فقط مرگ به ازدواج پايان دهد. خانواده كه كانون آرامش است، با طلاق مى‌تواند آثار مخرّبى بر جامعه بگذارد و مشكلات متعدّدى را به بار آورد.

طلاق، گذار از تأهّل به تجرّد مجدّد است. بهداشت روانى نسل‌هاى جامعه در گروى تأمين بهداشت روانى خانواده است؛ چرا كه خانواده كانونى براى تحوّل در رشد استعدادها است كه هرگونه آسيبى به آن، نسل آينده را تحت تأثير قرار مى‌دهد. روند كاهش ازدواج و افزايش طلاق در دهه گذشته، رو به رشد بوده است؛ در حالى‌كه منفورترين امر نزد خداوند، طلاق است، البتّه طلاق گاهى رشد، توانمندى و خردمندى را در پى خواهد داشت و ممكن است فرصت‌هاى جديدى را براى انسان فراهم كند، هرچند اين فرصت‌ها به سرعت ظاهر نشوند.

نكته مهم اينجاست كه آثار و عوارض طلاق، فقط منتهى به افراد خانواده نمى‌شود؛ زيرا جامعه نيز بايد تاوان آن را در قالب هزينه‌هاى مختلف، از جمله افزايش برخى جرايم و بزه‌هاى اجتماعى، بپردازد. بارزترين نتيجه طلاق، بر روى كودكان است. بى‌گمان برخى از بزهكاران جوان، متعلّق به خانواده‌هايى مى‌باشند كه دچار تعارض و