فرمانروايى آنان منقرض شود، آنگاه خداوند آن را به مردى از اهل بيت (ع) ارزانى مى‌دارد كه روش او بر اساس تقوا و عمل وى، هدايتگر مردم است. در مقام قضاوت و حكم بر مردم، اهل رشوه نيست، به خدا سوگند! من نام او و نام پدرش را مى‌دانم. آنگاه آن مرد تنومند و كوتاه‌اندام كه داراى علامت خال بر صورت و دو نشانه ديگر بر پوست بدن است، مى‌آيد. او پيشواى عادلى است كه حافظ و نگهبان آنچه در نزد او به وديعه گذاشته شده است، مى‌باشد. دنيا را پر از عدل و داد مى‌نمايد؛ آن‌گونه كه بدكاران آن را پر از ظلم و جور كرده‌اند.»[١].

پى‌نوشت ها:

[١]. حسن عميد، «فرهنگ عميد»، ج ٣، ص ٤٥٩.

[٢]. «يكصد آيه، يكصد درس»، نمايندگى ولى فقيه در سپاه، ص ١١٦.

[٣]. همان، ص ١١٧.

[٤]. «تفسير الميزان»، ترجمه سيد باقر موسوى همدانى، ج ٢، ص ٨٩؛ «تفسير نمونه»، مكارم شيرازى، ج ٨، ص ٣٦٧.

[٥]. همان.

[٦]. على كورانى، «عصر ظهور»، ترجمه عبّاس جلالى، ص ٣٩.

[٧]. همان.

[٨]. همان، ص ٤٠.

[٩]. ر. ك «مهدى موعود»، على دوانى، ص ٩٨٨؛ «عصر ظهور»، ص ٤١.

[١٠]. اسماعيل طبرسى نورى، «كفايه الموحدين»، ج ٣، ص ١١٤؛ على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٤٢.

[١١]. على كورانى، همان، ص ٤٤، سيد مصطفى آل سيد حيدر كاظمى، «بشارة الاسلام»، ص ٢٥.

[١٢]. محمّدباقر مجلسى، «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٢٠٨.

[١٣]. على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٥١ ..

[١٤]. جامعه مدرسين حوزه علميه قم، «وضعيت فعلى مذهب در آمريكا»، مجله نصر، شماره ٣، ص ٨.

[١٥]. همان، ص ٩.

[١٦]. همان.

[١٧]. همان.

[١٨]. همان، صص ١٠- ١٢.

[١٩]. على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٥٢.

[٢٠]. همان.

[٢١]. همان، ص ٥٤.

[٢٢]. همان.

[٢٣]. محمّد بن ابراهيم نعمانى، «الغيبه»، ترجمه محمّد جواد غفّارى، ص ٣٩٧، على دوانى، مهدى موعود، ص ٨٨٦.

[٢٤]. سوره زخرف، آيه ٦٣.

[٢٥]. سوره نساء، آيه ١٥٩، على دوانى، «مهدى موعود»، ص ٢١٩.

[٢٦]. «انجيل متى»، باب ٤٠- ٣٠؛ كامل سليمان، «يوم الخلاص»، ص ٥١٩، محمّد باقر مجلسى، «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٢٣٣.

[٢٧]. على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٦١.

[٢٨]. همان، صص ٦١ و ٦٢.

[٢٩]. شيج مفيد، «الارشاد»، ترجمه سيد هاشم رسولى محلّاتى، ص ١٧٠.

[٣٠]. سيد جعفر شهيدى، «نهج البلاغه»، ص ١٢٦، خطبه ١٢٨.

[٣١]. على نقلى ذبيح‌زاده، «تركيه لاييك، پيامد اصلاحات در دولت عثمانى»، معرفت، شماره چهارم، ص ٧٦.

[٣٢]. همان، ص ٧٧.

[٣٣]. هنرى فورد، «يهود بين الملل»، ترجمه سيد مرتضى آوينى، ص ١.

[٣٤]. شيخ مفيد، «الارشاد»، ص ٣٤٦.

[٣٥]. على دوانى، «مهدى موعود»، ص ٩٨٨.

[٣٦]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٢، محمّد بن ابراهيم نعمانى، «الغيبه»، سيد محمّدباقر صدر، «تاريخ الغيبه الكبرى»، ج ٢، ص ٢٤٥؛ لطف الله صافى گلپايگانى، «منتخب الأثر»، ص ٤٣٤.

[٣٧]. محمّدبن نعمان مفيد، «الارشاد»، ص ٤٠٥؛ على دوانى، «مهدى موعود»، ص ٨٨٦؛ محمّدبن ابراهيم نعمانى، «الغيبه»، ص ٣٩٧.

[٣٨]. محمّدبن نعمان مفيد، «الارشاد»، ص ٤٠؛ اسماعيل طبرسى نورى، «كفايه الموحدين»، ج ٣، ص ٤٠٣؛ «منتخب الاثر»، ص ٤٣٤؛ علاءالدين بن حسام الدين هندى، «كنز العمال»، ج ١٤، ص ٥٩١، ح ٢٦٦٧٨.

[٣٩]. على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٢١٢؛ محمّدبن ابراهيم نعمانى، «الغيبه»، ص ٣٦٢.

[٤٠]. «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٢٢٩؛ كامل سليمان، «يوم الخلاص»، ص ٦٤٥.

[٤١]. على دوانى، «مهدى موعود»، ص ١١٢؛ سيد صدرالدين صدر، «المهدى (ع)»، ص ١٩٨؛ كامل سليمان، همان، ص ٥٦٤.

[٤٢]. على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٢١٩؛ على دوانى، «مهدى موعود»، ص ٩٨٨.

[٤٣]. همان.

[٤٤]. همان.

[٤٥]. محمّد جواد خراسانى، «مهدى منتظر»، ص ١١٣.

[٤٦]. ر. ك على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٢١٩.

[٤٧]. «بحارالانوار»، ج ٥٢، ص ٢٦٩؛ على كورانى، «الممهدون للمهدى»، ص ٥٤؛ على كورانى، «عصر ظهور»، ص ٢٢٩.