در آموزه‌هاى اسلامى، به منظور تشويق زوجين براى تأمين نيازهاى جنسى يكديگر، بر فضيلت ارتباط جنسى زوجين و استحباب آن تأكيد شده است. به بيان ديگر، بر اساس اين آموزه‌ها، لذّت جنسى حلال كه يك امر صد در صد مادّى است، پاداش معنوى نيز دارد.[١] در روايتى كه امام صادق (ع) از پدر خود و آن حضرت هم از پدران خود نقل مى‌كند، آمده است:

«أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ يوْمَ جُمُعَةٍ هَلْ صُمْتَ الْيوْمَ قَالَ لَا قَالَ فَهَلْ صَدَّقْتَ الْيوْمَ بِشَى‌ءٍ قَالَ لَا قَالَ لَهُ قُمْ فَأَصِبْ مِنْ أَهْلِك فَإِنَّهُ مِنْك صَدَقَةٌ عَلَيهَا؛[٢]

رسول خدا (ص) در روز جمعه‌اى به يكى از ياران خود فرمودند: «آيا امروز روزه گرفته‌اى؟» عرض كرد: خير. فرمودند: «پس آيا امروز چيزى صدقه داده‌اى؟» عرض كرد: خير. آن‌گاه به او فرمودند: «پس برخيز و با همسرت نزديكى كن؛ زيرا اين صدقه‌اى از سوى تو براى اوست‌.»

در روايت ديگرى، اسحاق بن عمّار، يكى از ياران امام صادق (ع)، از آن حضرت چنين روايت مى‌كند:

«سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ (ص) عَنِ الرَّجُلِ يكونُ مَعَهُ أَهْلُهُ فِى السَّفَرِ لَا يجِدُ الْمَاءَ أَ يأْتِى أَهْلَهُ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنْ يفْعَلَ إِلَّا أَنْ يخَافَ عَلَى نَفْسِهِ قَالَ قُلْتُ طَلَبَ بِذَلِك اللَّذَّةَ أَوْ يكونُ شَبِقاً إِلَى النِّسَاءِ قَالَ إِنَّ الشَّبِقَ يخَافُ عَلَى نَفْسِهِ قُلْتُ يطْلُبُ بِذَلِك اللَّذَّةَ قَالَ هُوَ حَلَالٌ قُلْتُ فَإِنَّهُ يرْوَى عَنِ النَّبِى (ص) أَنَّ أَبَاذَرٍّ رَحِمَهُ اللَّهُ سَأَلَهُ عَنْ هَذَا فَقَالَ ائْتِ أَهْلَك تُؤْجَرْ فَقَالَ يا رَسُولَ اللَّهِ آتِيهِمْ وَ أُوجَرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ٩ كمَا أَنَّك إِذَا أَتَيتَ الْحَرَامَ أُزِرْتَ فَكذَلِك إِذَا أَتَيتَ الْحَلَالَ أُوجِرْتَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ (ع) أَلَا تَرَى أَنَّهُ إِذَا خَافَ عَلَى نَفْسِهِ فَأَتَى الْحَلَالَ أُوجِرَ؛[٣]

از اباعبدالله (ع) پرسيدم: مردى به همراه همسرش به سفر آمده و آب هم نيافته است. آيا او مى‌تواند با همسر خود نزديكى كند؟ فرمودند: «دوست ندارم او اين كار را انجام دهد؛ مگر اينكه بر خود بيم داشته باشد.» عرض كردم: او با اين كار در پى لذّت‌جويى است يا اينكه بسيار اهل كام‌جويى از زنان است. فرمودند: «كسى كه بسيار اهل كام‌جويى از زنان است، در واقع، بر خود بيم دارد.» عرض كردم: او با اين كار در پى لذّت‌جويى است. فرمودند: «اين حلال است.» عرض كردم: روايت شده است كه ابوذر- كه رحمت خدا بر او باد- در همين‌باره از پيامبر خدا (ص) كه درود خدا بر او خاندانش باد، پرسيد و آن حضرت فرمودند: «با همسرت نزديكى كن كه پاداش مى‌گيرى.» ابوذر [با شگفتى‌] از آن حضرت پرسيد: براى نزديكى كردن با آنها پاداش مى‌گيرم؟ پيامبر خدا (ص) پاسخ دادند: «همان‌گونه كه اگر مرتكب حرام شوى، گناه‌كار هستى، هرگاه با حلال درآميزى، پاداش مى‌گيرى.» آنگاه امام صادق (ع) فرمودند: «آيا نمى‌بينى كه اگر بر خود بيم داشته باشد و با حلال خود هم‌بستر شود، پاداش مى‌گيرد.»

اسحاق بن ابراهيم جعفى‌ نيز از امام صادق (ع) چنين روايت مى‌كند:

«سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ (ع) يقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) دَخَلَ بَيتَ أُمِّ سَلَمَةَ فَشَمَّ رِيحاً طَيبَةً فَقَالَ أَتَتْكمُ الْحَوْلَاءُ فَقَالَتْ هُوَ ذَا هِى تَشْكو زوج‌ها فَخَرَجَتْ عَلَيهِ الْحَوْلَاءُ فَقَالَتْ بِأَبِى أَنْتَ وَ أُمِّى إِنَّ زَوْجِى عَنِّى مُعْرِضٌ فَقَالَ زِيدِيهِ يا حَوْلَاءُ قَالَتْ مَا أَتْرُك شَيئاً طَيباً مِمَّا أَتَطَيبُ لَهُ بِهِ وَ هُوَ عَنِّى مُعْرِضٌ فَقَالَ أَمَا لَوْ يدْرِى مَا لَهُ بِإِقْبَالِهِ عَلَيك قَالَتْ وَ مَا لَهُ بِإِقْبَالِهِ عَلَى فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ إِذَا أَقْبَلَ اكتَنَفَهُ مَلَكانِ فَكانَ كالشَّاهِرِ سَيفَهُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَإِذَا هُوَ جَامَعَ تَحَاتُّ عَنْهُ الذُّنُوبُ كمَا يتَحَاتُّ وَرَقُ الشَّجَرِ فَإِذَا هُوَ اغْتَسَلَ انْسَلَخَ مِنَ الذُّنُوبِ؛[٤]

از اباعبدالله (ع) شنيدم كه مى‌فرمودند: «روزى پيامبر خدا (ص) به خانه امّ‌سلمه وارد شد و بوى خوشى را احساس كردند. پس فرمودند: «آيا «حولا»[٥] پيش شما بوده است؟» عرض كرد: آرى. همو اينجا بوده است. او از همسر خود شكايت مى‌كرد. پس حولا به محضر پيامبر خدا آمد و عرض كرد: پدر و مادرم به فداى شما! شوهرم از من روى‌گردان است. پس فرمودند: «اى حولا! به او بيشتر رسيدگى كن.» عرض كرد: براى او از هيچ چيز خوش‌بويى دريغ نمى‌كنم؛ ولى با وجود اين، از من روى‌گردان است. آن‌گاه فرمودند: «اگر او مى‌دانست چه پاداشى در روى آوردن به سوى تو براى او وجود دارد، [قطعاً به تو روى مى‌آورد].» حولا پرسيد: در روى آوردن به سوى من چه چيزى براى او وجود دارد؟ پس فرمودند: «آنگاه كه او به سوى تو روى مى‌آورد، دو فرشته، او را در بر مى‌گيرند و او مانند شخصى است كه در راه خدا جهاد مى‌كند. پس هنگامى كه او نزديكى مى‌كند، گناهان او ريخته مى‌شود؛ مانند ريختن برگ درختان در فصل پاييز و هنگامى كه او غسل مى‌كند، از گناهانش رها مى‌شود.»

امام خمينى (ره) نيز در يكى از توصيه‌هاى عرفانى و اخلاقى خود، سالكان طريق حق را از بى‌توجّهى به شهوت جنسى برحذر مى‌دارد و ازدواج را امرى مى‌شمارد كه در سلوك راه آخرت مدخليت بسزايى دارد:

پس سالك، چون طبيب حاذقى بايد نبض خود را در ايّام سلوك بگيرد و از روى اقتضائات احوال و ايّام سلوك با نفس رفتار كند و در ايّام اشتعال شهوت كه غرور جوانى است، طبيعت را به كلّى منع از حظوظش ننمايد و با طرق مشروعه، آتش شهوت را فرو نشاند كه فرو