ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٦ - ١ سرنوشت جانشينى

بيم‌ها و نگرانى‌هاى رسول خدا (ص)

مريم پاك‌آئين‌

در ميان تمام مخلوقات، هيچ‌كس به اندازه رسول خدا (ص) سختى و مصيبت نكشيد. امام باقر (ع) فرمودند:

«اگر دچار مصيبت جسمى يا مصيبت مالى يا دچار مصيبت فرزندت شدى، مصيبت خود را براى پيامبر (ص) بازگو كن؛ زيرا هيچيك از مخلوقات خداوند مانند ايشان دچار مصيبت نشده‌اند.»[١]

استفاده از كلمه «المخلوقات‌» در جايى كه امام مى‌فرمايند «هيچ مخلوقى مانند ايشان دچار مصيبت نشده‌اند» نشانگر عظمت مصيبت ايشان است. تا جايى كه علما اذعان كرده‌اند شدّت اين مصائب براى انسان‌ها قابل درك و فهم نيست.[٢]

در اين مقاله، به برخى از مهم‌ترين نگرانى‌ها و آزارهايى اشاره مى‌كنيم كه رسول خدا (ص) در طول زندگى با آن مواجه شدند.

١. سرنوشت جانشينى‌

از آنجايى كه امر رسالت، با معرفى وصى شايسته، كامل مى‌شد و تداوم پيدا مى‌كرد، حضرت رسول (ص) با دستور مستقيم خداوند كه فرمود: «يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ‌ ...»[٣] جانشين پس از خويش‌