ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - ١ سرنوشت جانشينى
را به مردم معرفى كردند؛ در هنگامه غدير، حضرت رسول (ص) از جان خودشان پس از ابلاغ امامت اميرالمؤمنين على (ع) بيمناك بودند. به همين خاطر، خداوند به ايشان وعده داد كه:
«وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ؛[١]
خداوند تو را از دست اين مردم حفظ مىكند.»
البتّه تنها نگرانى پيامبر اكرم (ص)، براى جان خويش نبود؛ بلكه نگرانى اصلى پيامبر (ص) اين بود كه قريش، پس از رحلت آن حضرت، با على (ع) و مسئله خلافت چه خواهند كرد. حضرت رسول (ص) از مظلوميت اين خاندان و كنار زدن اميرمؤمنان (ع) از صحنه سياسى و حقّ قطعى و مشروعش، بارها اظهار نگرانى كرده و وقايع بعدى را به حضرت على (ع) يادآور شده بودند.
ايشان با پيشبينى اين وقايع، به حضرت اميرالمؤمنين على (ع)، مىفرمودند: «بيم آن دارم كه اگر بر سر خلافت و حقّ خويش با آنان به كشمكش بپردازى و منازعه كنى، تو را بكشند.»[٢] و «آنچه بر او، نسبت به آن بيم دارم، آن است كه قريش پس از من، با او از در نيرنگ و حيله در آيند.»[٣]