داشت، از طرفداران و مشاور نلسون راكفلر، فرماندار نيويورك شد. راكفلر در سال‌هاى ١٩٦٠، ١٩٦٤ و ١٩٦٨ م. سعى نمود به عنوان نامزد جمهورى‌خواهان در انتخابات رياست جمهورى شركت كند.

ريچارد نيكسون، پس از انتخاب، به عنوان رياست جمهورى، كيسينجر را بر مسند مشاور امنيت ملّى گذارد.

مشاغل دولتى‌

- مشاور مدير شوراى استراتژى روانى در سال ١٩٥٢ م.؛

- مشاور هيئت هماهنگ‌سازى عمليات‌ها در شوراى امنيت ملّى، در سال ١٩٥٥ م.؛

- مدير بخش مطالعات در برنامه تسليحات هسته‌اى و سياست خارجى در شوراى روابط خارجى، در سال‌هاى ١٩٥٥ و ١٩٥٦ م.؛

- مشاور امنيت ملّى و وزير امور خارجه ريچارد نيكسون؛

- وزير امور خارجه جرالد فورد؛

- رئيس كميته بررسى حملات ١١ سپتامبر، در سال ٢٠٠٢ م.

مشاغل خصوصى‌

- رياست پروژه مطالعات ويژه «صندوق برادران راكفلر»، از سال ١٩٥٨ تا ١٩٥٦ م.؛

- مشاور دفتر مطالعات عمليات‌ها؛

- مشاور سازمان كنترل و خلع سلاح هسته‌اى؛

- مشاور مؤسسه «رند» همراه با مك كارتى، رئيس دفتر بيل كلينتون؛

- تأسيس شركت «كيسينجر مك‌لارتى»؛

- عضوهيئت مديره «فريپورت، مك‌موران» از ١٩٩٥ تا ٢٠٠١ م.؛

- عضو هيئت مديره گروه روزنامه‌نگارى «هولينگر اينترنشنال»، «شيكاگو»؛

- عضو هيئت مديره شركت هوافضاى «گلف استريم» از مارس ١٩٩٩ م. تاكنون؛

- عضو هيئت امناى صندوق بورسيه آيزنهاور از سال ٢٠٠٠ تا ٢٠٠٦ م.

سوابق علمى و اجرايى‌

- حضور در لشكر ضدّ اطّلاعات آمريكا؛

- عضو هيئت علمى مركز امور بين‌المللى در گروه آموزشى حكومت‌دارى هاروارد؛

- مدير برنامه مطالعات دفاعى هاروارد، در سال‌هاى ١٩٥٨ تا ١٩٧١ م.؛

- دستيار مدير مركز امور بين‌المللى دانشگاه هاروارد، در سال ١٩٥٧ م.؛

- مدير برنامه مطالعات دفاعى هاروارد، در سال‌هاى ١٩٥٨ تا ١٩٧١ م.؛

- مديريت سمينار بين‌المللى هاروارد، از سال ١٩٥١ تا ١٩٧١ م.؛

- ايفاى نقش اصلى در امضاى «پيمان صلح پاريس»؛

- حمايت از «پاكستان» در جنگ با «بنگلادش»، در سال ١٩٧١ م.؛

- پيشنهاد يك كرسى در دانشگاه «كلمبيا» در سال ١٩٩٧ م. كه به دليل مخالفت‌هاى دانشجويى ملغى شد؛

- رئيس مركز مطالعات استراتژيك و بين‌المللى در دانشگاه «جرج‌تاون»؛

- عضو هيئت مديره ليگ فوتبال «آمريكاى جنوبى»، در سال ١٩٧٨ م.؛

- مشاور سياسى عبدالرّحمان وحيد، رئيس جمهور وقت «اندونزى»، در سال ٢٠٠٠ م.؛

- مشاور افتخارى اتاق تجارى آمريكا و «آذربايجان»؛

- متقاعد ساختن كارتر براى پذيرش ورود شاه «ايران»، محمّدرضا پهلوى به «آمريكا» براى مداواى پزشكى؛

- ايفاى نقش جدّى در مورد امضاى توافق‌نامه هسته‌اى صلح‌آميز آمريكا، «هندوستان»؛

- ايفاى نقش جدّى در گفت‌وگوهاى تحديد تسليحات هسته‌اى (سالت ١) و معاهده موشك‌هاى آنتيبالستيك با لئونويد برژنف، دبير كلّ حزب كمونيست؛

- صدور مجوّز به «سيا» براى ترتيب دادن كودتا در «شيلى»؛

- حمايت از كودتاى «آرژانتين»؛

- حمايت همه‌جانبه از سوهارتو براى حمله به «تيمور شرقى»، در سال ١٩٧٥ م.؛

- عضويت در باشگاه «بوهميان»؛ [١]

- عضويت در شوراى روابط خارجى؛[٢]

- عضويت در مؤسسه «آسپن»؛ [٣]

- عضويت در گروه «بيلدربرگ»؛ [٤]

- فاحشه و ساحره خطاب كردن اينديرا گاندى، نخست‌وزير وقت هندوستان و حرام‌زاده دانستن هندى‌ها.

جوايز و افتخارات‌

- برنده جايزه صلح نوبل، در سال ١٩٧٣ م.؛

- در روز ١٣ ژانويه ١٩٧٧ م. جرالد فورد، رئيس جمهور وقت، نشان «آزادى رياست جمهورى»[٥] را به كيسينجر اعطا نمود؛

- در سال ١٩٥٥ م.، وى نشان افتخارى «شواليه سلطنتى بريتانيا»[٦] را كسب كرد؛

- در سال ٢٠٠٠ م. كيسينجر از آكادمى نظامى «وست‌پوينت نيروى دريايى» نشان «سيلوانوس تيلور» را دريافت كرد.

- در آوريل ٢٠٠٦ م. وى از مركز «وودرو ويلسون» وابسته به «مؤسّسه اسميثونيون»،[٧] نشان «وودرو ويلسون» براى خدمت به عموم را دريافت نمود؛

- در ژوئن سال ٢٠٠٧ م. به خاطر تلاش‌هايش در بازسازى روابط چين و آمريكا، به وى نشان «هاپكينز، نانجينگز» اعطا شد. اين نشان توسط چن جون، رئيس «دانشگاه نانجينگز» و ويليام برادى از «دانشگاه جان هاپكينز»، در مراسم بيستمين سالگرد تأسيس مركز دانشگاهى مطالعات چين و آمريكاى هاپكينز، نانجينگز به وى داده شد؛

- كيسينجر در سپتامبر ٢٠٠٧ م.، نشان «مارشال والامقام» را در تجمّع ساليانه «اشتابن» آلمان، آمريكا در شهر نيويورك دريافت نمود. هم‌زمان قرار بود صدراعظم پيشين آلمان، هلموت كُهل نيز همين نشان را دريافت كند؛ امّا به علّت كسالت نتوانست در محلّ مراسم (خيابان پنجم نيويورك) حاضر شود. به جاى او، كيسينجر را در اين مراسم، كلاوس شاريوث سفير آلمان در آمريكا همراهى كرد.