ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - تنش زدايى و روابط با چين

- ايران؛ پرونده يك امتحان هسته‌اى؛

- نتايج در عراق مهم هستند؛ نه شهادت‌ها؛

- آغازى جديد براى فرآيند صلح خاورميانه؛

- مأموريت آمريكا: در چهار سال آتى با چه چيزهايى مواجه خواهيم شد؟؛

- مرحله دو و عراق.

سياست خارجى‌

كيسينجر در زمان رياست جمهورى نيكسون، به عنوان مشاور امنيت ملّى و وزير امور خارجه فعّاليت نمود. پس از نيكسون و در دوران رياست جمهورى جرالد فورد، به فعّاليت به عنوان وزير امور خارجه ادامه داد.[١]

كيسينجر كه يكى از حاميان واقع‌گرايى سياسى بود، نقش بسيار برجسته‌اى در سياست خارجى آمريكا بين سال‌هاى ١٩٦٩ و ١٩٧٧ م. ايفاء نمود. در آن زمان، وى خطّ مشى تنش‌زدايى را بسط داد. كيسينجر در سال ١٩٧٤ م. و در زمان تكيه بر مسند مشاور امنيت ملّى، دستور تدوين سند جنجال برانگيز مطالعه امنيت ملّى ٢٠٠ را صادر نمود.

تنش‌زدايى و روابط با چين‌

كيسينجر در دوران رياست جمهورى نيكسون، طلايه‌دار سياست تنش‌زدايى با «شوروى» بود تا تنش‌هاى به وجود آمده بين دو كشور، حلّ و فصل گردند. وى به عنوان بخشى از اين استراتژى و در موضوعاتى، چون گفت‌وگوهاى تحديد تسليحات هسته‌اى (سالت ١) و معاهده موشك‌هاى آنتى‌بالستيك، وارد مذاكره با لئونيد برژنف، دبير كلّ حزب كمونيست شوروى شد. در ابتدا قرار بود مذاكرات خلع سلاح استراتژيك در زمان رياست جمهورى جانسون آغاز شوند؛ امّا در اعتراض به حمله نيروهاى «پيمان ورشو» به «چكسلواكى» در آگوست ١٩٦٨ م. به تعويق انداخته شدند.

كيسينجر سعى نمود تا بر شوروى فشار ديپلماتيك وارد آورد. وى در اكتبر ١٩٧١ م. دو سفر به جمهورى خلق چين انجام داد. (اوّلين سفر محرمانه بود) تا با نخست وزير، ژو انلائى، مسئول وقت سياست خارجه چين گفت‌وگو كند. اين ديدار زمينه را براى نشست سرنوشت‌ساز ١٩٧٢ م. بين نيكس، ژو و مائو زدونگ، رئيس حزب كمونيست چين و همچنين عادى‌سازى روابط بين دو كشور آماده ساخت و بدين ترتيب، به انزواى ديپلماتيك چين و خصومت ٢٣ ساله اين كشور با آمريكا پايان داده شد. نتيجه اين امر، پديد آمدن يك اتّحاد استراتژيك و ضمنى ضدّ شوروى بين آمريكا و چين بود. ديپلماسى كيسينجر