كشاورزى تجارى بر آمده از انقلاب سبز، از نظر صادركنندگان آمريكايى، راه‌هاى مهمّى بودند كه ورود به بازارهاى محدود را ممكن مى‌ساختند. اين روند بعدها همراه با بازار كشاورزى دچار افت و خيز گرديد. در اصل، اين كشاورزى بودكه توسط كشاورزى تجارى كنترل مى‌شد.

بنياد راكفلر و سپس بنياد فورد، دست در دست هم به واسطه انقلاب سبز، اهداف بين‌المللى «آژانس توسعه سازمان ملل» و اهداف سياست خارجى» CIA «را مورد حمايت قرار داده و آنها را محقّق ساختند.

يكى از تأثيرات مهمّ انقلاب سبز، كاستن از جمعيت روستاييانى بود كه به اجبار در جست‌وجوى كار به شهرها مهاجرت كرده و به كپر نشين‌هاى حاشيه شهرها تبديل شده بودند. اين امر اتّفاقى نبوده است؛ بلكه بخشى از طرحى بود در راستاى ايجاد نيروى كار براى شركت‌هاى توليدى چندملّيتى آمريكايى‌اى كه در چارچوب جهانى شدن به اين كشورها قدم نهاده بودند.

نتايج حاصل از انقلاب سبز بسيار متفاوت از شعارها و تبليغاتى بود كه در راستاى آن داده مى‌شد. استفاده بى‌رويه از سم‌هاى شيميايى، غالباً موجب تهديد جدّى سلامتى و پديدآمدن مشكلاتى مهم گرديد. كاشت بذرها و دانه‌هاى اصلاح شده به روش تك‌كاشتى، در طول زمان، موجب فرسودگى و كاهش قدرت محصول‌دهى خاك و كاهش محصول گرديد. در اوّلين نتايج به دست آمده، گندم و سپس ذرّت و محصولات مشابه آن در بار اوّل كشت دو يا سه برابر افزايش، امّا متعاقباً كاهش يافت.

يكى از نمونه‌هاى مشابه اعمال شده در انقلاب سبز، استفاده از اعتبارات اعطايى بانك جهانى، به منظور ايجاد سدهاى بزرگ در مناطق مناسبى كه در آن قرار داشتند و متعاقب آن، اجراى پروژه‌هاى بزرگ آبيارى و تحت آبيارى قرار دادن زمين‌هاى كشاورزى حاصل‌خيز بود؛ علاوه بر آن، كشت گندم، به ويژه، با استفاده از كودهاى شيميايى، به منظور تقويت زمين تا زمان برداشت محصول، موجب افزايش قابل توجّه محصول مى‌شد. كودهاى مورد استفاده نيز از توليدات شركت‌هاى بزرگ نفتى تحت حاكميت راكفلرها، موسوم به «هفت خواهران نفتى» بود كه كنترل نيترات و محصولات جانبى نفتى را در اختيار داشتند. استفاده زياد از سم‌هاى شيميايى نيز موجب پديدآمدن بازارهايى فرعى براى شركت‌هاى غول‌آساى شيميايى گرديد؛ همان‌گونه كه تحليل‌گرى در اين‌باره اعلام داشته است: انقلاب سبز در اصل، يك انقلاب شميايى بوده است‌.

امكان بازپرداخت بدهى‌هاى كلان پديد آمده از محلّ خريد كودها و سموم شيميايى براى كشورهاى در حال توسعه، به هيچ وجه ممكن نبود. آنها مجبور بودند كه با وساطت دولت آمريكا، از اعتبارات اعطايى بانك جهانى «چيسن بانك» و ديگر بانك‌هاى بزرگ «نيويورك» وام‌هاى ويژه دريافت دارند. به اين ترتيب سلسله وام‌هاى‌