ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦ - چهار خطّ استراتژيك
و هنرى، مصداقى از اين ميدان جديد خصومتورزى است؛
د) نبرد با دشمنى پنهان شده در حالىكه هيچ نشانى از سلاح او وجود ندارد. شمشيرهاى غلاف شده، مذاكرات تعطيل شده و تبليغات متوقّف شده؛
«بيوتروريسم»، مصداقى از صورت چهارم از خصومتورزى است؛ زمينهاى آلوده گشته، مردان و زنان عقيمشده، بذرهاى دستكارى شده، آبهاى مسموم و عمرهاى كوتاه و فرسوده در اثر بيمارىهاى ناشناخته، تيرهايى هستند كه از كشتهها پشته مىسازند؛ در حالىكه خصم خود را در پشت ظاهرى آراسته مخفى ساخته و حتّى گاه در لباس مصلح و منجى و شفادهنده، خود را به جميع از پاى افتادگان مىنماياند تا به ظاهر، يارىرسان آنها شود.
تنها از مسير اخذ استراتژى شناسايى مجارى و منافذ ورود خصم و انجام اقدامات بازدارنده است كه مىتوان از اين ميادين جان سالم به در برد؛ آن هم در صورتى عملى مىشود كه كلّيه نهادها و سازمانها، حسب وظايف تعريف شده در حوزههاى مختلف سياسى، اقتصادى، بهداشت و درمان، كشاورزى و بازرگانى، پيشاپيش درباره نحوه عمل و ميداندارى خود آگاهى داشته باشند.
٣. استراتژى ايجاد شرايط مادّى و فرهنگى براى پشت سر گذاشتن سالهاى سخت قبل از ظهور و آمادگى براى استقبال از امام غايب.
حجم بزرگى از روايات آخرالزّمان رسيده از حضرات معصومان (ع) درباره سالهاى سخت قبل از ظهور و نشانههاى آن، به سان تابلوهاى راهنمايى ميان جادّهها، «نحوه بودن و زيستن» مؤمنان در عصر غيبت را تعريف و ترسيم مىكند. اين همه سخن وحيانى كه براى يادگارى ميان كتابخانهها و گنجهها بيان نشدهاند.
بخش بزرگى از لطماتى كه به جان و مال و ناموس مستضعفان وارد مىشود، ناشى از ناديده انگاشتن اين تابلوهاى راهنماست. چنان عمل مىكنيم كه گويى رها و يلهايم، بىصاحب و حجّت و آيندهايم. گاه واقعه شريف ظهور را بسيار دور و دست نيافتنى مىشناسيم و خود را رها و يله در تصميمگيرى. گويى براى ما هيچ سخنى درباره «نحوه بودن و زيستن» به جا نمانده است.
چنانكه عرض كردم، «مؤمنان» ضرورتاً مىبايست در موقعيتهاى سخت آخرالزّمان محفوظ بمانند و به عنوان ذخيره امام متّقين، ايشان را در استقبال و همراهى و مجاهدت يارى دهند.
حال پاسخ به اين سؤال كه: «چه تعداد از سازمانها و وزارتخانهها و متولّيان مستقيم و غيرمستقيم آنان، خود را مهياى گذار از اين شرايط ساخته و حسب كدامين برنامه سعى در آمادهسازى مؤمنان براى زمينهسازى و استقبال از حجّت حى خداوند كردهاند؟» ضرورى مىنمايد.
٤. احتراز از بازى در زمين خصم؛
«ميدان عمل» و مبارزه، يكى از اركان تصميمسازىهاى استراتژيك است. خواه در ميدان رزم نظامى و خواه در ميدان سياست و اقتصاد. چنانكه در هريك از عرصهها، خصم فعّال، مؤمنان را در شرايط انفعالى گرفتار و وادار به عمل در ميدان تعريفشده خود بكند، آنكه بازنده از ميدان خارج مىشود، خصم نيست.
طى سالهاى اخير، نابخردانه، گاه با اتّخاذ شيوه «سكولاريزه كردن اوامر، نواهى و احكام دينى» و گاه با اخذ شيوه «اسلاميزه كردن احكام فرهنگى و تمدّنى غربى»، سعى در حضور تمام عيار در ميادين تعريف شده و تجربه مدرنيته (در نظر و عمل) داشتهايم و همه معاملات و مناسبات جامعه مؤمنان را در چارچوب تعريف شده توسط حوزه فرهنگى و تمدّنى غربى تعريف و تنظيم مىسازيم. اين وضع را در اتّخاذ عموم شيوههاى جعل شده غرب در حوزههاى بهداشت، درمان، تغذيه، تعليم و تربيت و سبك زندگى مىتوان ملاحظه كرد.
اين همه نشان مىدهد كه ما عزم خروج از «ميدان تعريفشده خصم» نداريم؛ بلكه بدان ميادين اصالت مىدهيم و پذيرش آن را ضرورى بودنمان نيز تعريف مىكنيم. درست از همين مجارى است كه متحمّل ضربات هولناك مىشويم.
اين چهار خطّ استراتژيك در همه مناسبات و معاملات خرد و كلان، اعمّ از نظامىگرى، امنيت، كشاورزى، بهداشت و درمان، ارتباطات و رسانه، تعليم و تربيت و سرانجام سياست مدينه و تدبير منزل هم قابليت اجرا دارند و ضرورى مىنمايد كه در سرلوحه ساير استراتژىهاى اخذ شده، قرار گيرند.
اين همه در عصر حاضر و در ايران اسلامى، با اين پيشفرض، قابل مطالعه است كه: انقلاب اسلامى ايران را زمينهساز و جمهورى اسلامى را مأمور ايجاد شرايط لازم، براى تحقّق امر مقدّس سپردن پرچم به دست صاحب اصلىاش تا اهتزاز پرچم البيعةالله بر بلنداى كره خاك مىشناسيم.
ميزان موفّقيت هريك از سازمانها، نهادها و صاحبان مناصب در عمل و نظر مؤمنانه، با ملاحظه اين خطوط قابل شناسايى و تعريف است.
در مرحله شناسايى و بازدارندگى، هريك از صاحبان امضاء مىتواند براى خويش معلوم سازد كداميك از قواعد و مصوّبات تعريف شده رسمى و غيررسمى سازمانىاش، كدامين دستورالعمل و احكام صادر شدهاش و سرانجام، كداميك از اعمال آشكار و نهان حزبى و قبيلهاىاش، براى جامعه شيعيان آلمحمّد (ص)، همسو با اين خطوط چهارگانه استراتژيك است.
موعود، حسب تكليف و احساس وظيفه، طى بيست سال اخير و در ميان همه منشوراتش و به دور از همه اغراض و امراض سياسى، اقتصادى و اجتماعى،- چنانكه متأسّفانه مرسوم است- سعى در مراقبت از همه شئون مهمّ جامعه مطبوعاتى و رسانهاى (مبلّغ و مروّج مرام و خاستگاه اسلامى ولايى) ياد كرده است و در اين شماره، به نحو خاص، پروندهاى را گشوده است كه اميد دارد، به نحو شايسته مورد توجّه عمومى و به خصوص صاحبان مناصب و امضاء قرار بگيرد.
موضوع نبرد بيولوژيك، موضوعى است كه همه ساحات سياسى، اقتصادى، اجتماعى، امنيتى، غذايى و حتّى اخلاقى و فرهنگى را نورديده و خسارات غيرقابل جبرانى بر جاى مىگذارد.
اميد داريم تكليف خويش را ادا كرده باشيم و آنچه را كه عرضه مىكنيم، مقبول طبع حضرت صاحب الزّمان (عج) واقع شود. انشاء الله
سردبير
برگرفته از:
www. illuminati- news. com