شايد بتوان به جرئت گفت كه سلاح‌هاى هسته‌اى ديگر يك خطر بالفعل نيستند و تنها يك قدرت بازدارنده بالقوّه محسوب مى‌شوند. كشورهاى صاحب اين سلاح‌ها، هرگز نخواهند توانست به راحتى از آنها عليه دشمنان خود استفاده نمايند؛ زيرا تبعات به كارگيرى چنين سلاح‌هايى آن‌چنان گسترده است كه قسمت بزرگى از جهان را در بر خواهد گرفت.

اشعه‌هاى راديواكتيو، گرد و غبار اتمى، طوفان اتمى و اشعه‌هاى يونيزان در قالب مرزهاى جغرافيايى نخواهند گنجيد و حوزه وسيعى را آلوده خواهند كرد. طبعاً در اين زمان، كشور به كاربرنده اين سلاح‌ها بايد پاسخگوى كشورهاى همسايه نيز باشد؛ مثلًا اگر «هند»، عليه «پاكستان» از بمب اتم استفاده نمايد، بسته به محلّ انفجار اتمى، بايد پاسخگوى بخش وسيعى از «خاورميانه» نيز باشد؛ لذا شايد همين ملاحظه بوده است كه در جنگ جهانى دوم، «ژاپن» براى امتحان بمب‌هاى اتمى آمريكا انتخاب شد. كشورى دور دست در دريا كه همسايه‌اى نزديك هم ندارد؛ در حالى‌كه به نظر مى‌رسد اگر بنا بود جنگ را به نوعى خاتمه دهند، مى‌بايست اين بمب‌ها بر سر «برلين» تخليه مى‌شد كه مبداء جنگ بود.

از سوى ديگر، سلاح‌هاى شيميايى نيز چندان گزينه مناسبى براى فعّاليت‌هاى تروريستى نيستند. مشكلات حمل و نقل، نگهدارى و به كارگيرى، عمر كوتاه، خطر نشت، تأثير محدود و قابليت رديابى عامل ترور كننده، سبب شده‌اند كه اين گزينه چندان مورد اقبال نباشد؛ اگرچه در ميدان جنگ گزينه موفّقى بوده است، ولى از آنجا كه از سال ١٩٣٥ م. كنوانسيون ممنوعيت به كارگيرى آنها در «ژنو»، به امضاى اكثر كشورهاى جهان رسيده است، كشورهاى متخاصم با احتياط زيادى اقدام به استفاده از آن مى‌كنند كه البتّه آن نيز به اشاره ابرقدرت‌ها خواهد بود؛ ولى باز هم از سوى افكار عمومى جهان تحت فشار شديد قرار خواهد گرفت.

از اين‌رو، سلاح‌هاى ميكروبى چه در عرصه جنگى و چه در عرصه تروريستى، وسيله‌اى بسيار مطلوب براى دشمنان شده است. توان توليد بالا، نگهدارى راحت، قابليت انتشار، قابليت مصون‌سازى نيروى خودى، قابليت تكثير براى عوامل ميكروبى زنده، دشوارى بسيار در رديابى فرد يا افراد متخاصم، گستردگى عملكرد از انسان تا دام و محصولات كشاورزى و محسّنات بسيار ديگر، موجب شده‌اند كه تشكّل‌هاى تروريستى به اين فناورى جديد به شدّت كشش يابند، بدون آنكه بتوان گناهى را متوجّه آنها نمود.

سلاح‌هاى ميكروبى، به خصوص در عرصه تروريسم دولتى و عليه ساختارهاى صنعت كشاورزى در ساليان اخير، بسيار به كار رفته است. اگرچه كشور هدف، هرگز نتوانسته است ادّعاى خود را عليه دشمنش به اثبات برساند.

اروپا شيوع جنون گاوى را متوجّه سازمان‌هاى جاسوسى «آمريكا» و «استراليا» مى‌داند كه با هدف ضربه اقتصادى به صادرات گوشت اروپا انجام شده است.

«چين» در شيوع سارس، آمريكا را مقصّر مى‌داند كه باعث شد چين در آستانه شكوفايى اقتصادى، سال‌ها از گردونه رقابت توليد ارزان قيمت به واسطه تعطيلى كارخانه‌هايش عقب بيفتد. «كره شمالى»،