ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و نه- يكصد و پنجاه
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
به ظهور خود بيانديشيم!
٤ ص
(٤)
به خدا قسم غربال مى شويد!
٤ ص
(٥)
شهرى بى دروازه نيست!
٦ ص
(٦)
استراتژى اتّحاديه ظالمان
٧ ص
(٧)
گلستانه
١٠ ص
(٨)
شايد اين بار
١٠ ص
(٩)
شرح طويل
١٠ ص
(١٠)
آخرين اميد
١٠ ص
(١١)
خط و نشان براى امام زمان بد است
١١ ص
(١٢)
همين جمعه
١١ ص
(١٣)
آرامش
١٢ ص
(١٤)
تقويم خسته
١٢ ص
(١٥)
خورشيد من!
١٢ ص
(١٦)
سلام وارث آزاده پيمبرها
١٣ ص
(١٧)
فصل ناگزير
١٣ ص
(١٨)
حضرت صاحب الامر كيست؟
١٤ ص
(١٩)
امام و امامت
١٤ ص
(٢٠)
نصب امام
١٥ ص
(٢١)
صفات و شئون امام
١٨ ص
(٢٢)
آيه اوّل
١٨ ص
(٢٣)
وآيه دوم
١٨ ص
(٢٤)
فضيلت شب نيمه شعبان
٢٠ ص
(٢٥)
تولّد، انتظار، شمع رهايى
٢٥ ص
(٢٦)
دعاى شب و آه سحرگاه
٢٦ ص
(٢٧)
دعاهايى كه در مورد خود حضرت است
٢٦ ص
(٢٨)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٢٦ ص
(٢٩)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٢٨ ص
(٣٠)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٢٨ ص
(٣١)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدّام آن حضرت
٢٨ ص
(٣٢)
2 دعاهاى شخصى كه در ارتباط با حضرت، براى خود مى نماييم
٢٨ ص
(٣٣)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٢٩ ص
(٣٤)
ماه در آينه
٣٤ ص
(٣٥)
ماه پرى چهر
٣٧ ص
(٣٦)
هنرهاى دستى موعوديان
٣٨ ص
(٣٧)
دستگيرى از نيازمندان
٣٨ ص
(٣٨)
دستان پربركتشان، تواناتر باد!
٣٨ ص
(٣٩)
دست به دعا برداشتن
٣٨ ص
(٤٠)
دست به سلاح بودن
٣٩ ص
(٤١)
امام و انبياء
٤١ ص
(٤٢)
ميراث بر پيامبران (ص)
٥٢ ص
(٤٣)
1 عصاى موسى (ع)
٥٣ ص
(٤٤)
2 سنگ حضرت موسى (ع)
٥٤ ص
(٤٥)
3 تابوت الشهاده (تابوت سكينه)
٥٤ ص
(٤٦)
4 پيراهن حضرت يوسف (ع)
٥٥ ص
(٤٧)
5 طشت حضرت موسى (ع)، انگشتر حضرت سليمان (ع)، شمشير، پرچم و زره پيامبر اكرم (ص)
٥٦ ص
(٤٨)
ميراث بر ودايع امامت
٥٩ ص
(٤٩)
1 كتاب جامعه امام على (ع)
٥٩ ص
(٥٠)
2 مصحف اميرالمؤمنين على (ع)
٦٢ ص
(٥١)
منافع وجودى امام
٦٥ ص
(٥٢)
منافع وجودى امام غايب
٦٩ ص
(٥٣)
1 امام غايب (ع) مايه آرامش اهل زمين
٦٩ ص
(٥٤)
2 وجود امام، منشأ خير و بركت
٦٩ ص
(٥٥)
3 اميدبخشى به مسلمانان
٧٠ ص
(٥٦)
4 حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتارى ها و شرّ دشمنان
٧٠ ص
(٥٧)
جزيره خضراء و اقامتگاه امام
٧٢ ص
(٥٨)
نخست ديدگاه موافقان
٧٢ ص
(٥٩)
ناقلان حكايت
٧٢ ص
(٦٠)
دوم ديدگاه مخالفان
٧٤ ص
(٦١)
1 سرزمين هاى دور دست
٧٦ ص
(٦٢)
2 مدينه طيبه
٧٦ ص
(٦٣)
3 دشت حجاز
٧٦ ص
(٦٤)
4 كوه رَضوى
٧٧ ص
(٦٥)
5 كرعه
٧٧ ص
(٦٦)
6 جابلقا و جابلسا
٧٧ ص
(٦٧)
7 بلد مهدى (ع)
٧٧ ص
(٦٨)
8 بيت الحمد
٧٧ ص
(٦٩)
اتّفاق مذاهب در موضوع موعود
٧٨ ص
(٧٠)
اشراف سياه و سازمان هاى مخفى
٨٤ ص
(٧١)
امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما
٩٢ ص
(٧٢)
آرزوى ششم
٩٤ ص
(٧٣)
آرزوى هفتم
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - وآيه دوم

ايشان، پيمان خود با امام را زير پا خواهند نهاد. حضرت رسول (ص) به اميرالمؤمنين على (ع) فرمودند:

«إنّ الأمّة ستغدربك بعدى و أنت تعيش على ملّتى و تقتل على سنتى؛ من أحبك أحبنّى و من أبغضك أبغضنى و إنّ هذه ستخضب من هذا؛ يعنى لحيته من رأسه؛[١]

پس از من امّت در حقّ تو بى وفايى مى‌كنند؛ در حالى كه تو بر آيين و كيش من زندگى مى‌كنى و بر طبق سنّت من به قتال و جهاد مى‌پردازى، هر كه تو را دوست داشته باشد، مرا دوست داشته و هر كه بغض تو را در دل داشته باشد، نسبت به من بغض ورزيده است و محاسنت از (خون) سرت خضاب و رنگين خواهد شد.»

خداوند متعال به خوبى مى‌دانست كه پيش از آنكه روز قد علم كند، شب دامن خويش را مى‌گستراند، لذا گفت:

«وَاللَّيْلِ إِذا يَغْشى‌\* وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى‌؛[٢]

قسم به شب آنگه كه دامن بگستراند\* قسم به روز آن دم كه نمايان شود».

و از اين جهت بود كه خبر داد:

«يُرِيدُونَلِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ ...»

و پس از آن چنين خبر داد كه:

«يُرِيدُونَأَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ ...»

و در جوابشان گفت:

«وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ ...»

«وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ ...»

و قضاى الهى چنين رقم خورده است كه روز موعود به دست حضرت مهدى (ع) نمايان شود كه او همان «متم نوراللّه تعالى» است.

دين جدّش، محمّد مصطفى (ص) با امامت جدّشان، حضرت على (ع) كامل گشت؛ وليكن اين كمال به حدّى نبود كه نيل به هدف كه همان اتمام نور الهى بود، محقّق شود. بنابراين خداوند آن را به دست اماممان، حضرت مهدى (عج) جارى خواهد ساخت و اين صفت «متم نوره فى الأرض» تنها به ايشان اختصاص يافت.

عمل و نقش آن حضرت (ع) غاية الغايات، منتهى النّهايات، انگيزه بعثت پيامبر (ص) و تمام انبياء (ع) بوده است و جزء اخير اين علّت تامّه به شمار مى‌روند و به وسيله ايشان، خداوند متعال دينش را بر تمام اديان حاكم مى‌گرداند و اين مقامى است كه در ميان تمام انبياء و اوصيا (ع) به ايشان اختصاص يافته، هر چند كه هيچ پيامبرى پس از پيامبر ما نخواهد بود و احدى افضل از ايشان وجود ندارد.

پى نوشت‌ها:


[١]. اين سخنرانى در تاريخ ٢٤/ ٩/ ١٣٧٦- مصادف با ١٤ شعبان المعظم ١٤١٨ ق. ايراد شده است. شايان ذكر است مجموعه سخنرانى‌هاى معظّم له ضمن كلاس‌هاى درس خارج ايشان راجع به معصومين (ع) توسط حجت الاسلام والمسلمين على كورانى جمع‌آورى و تحت عنوان «الحق المبين فى معرفة المعصومين عليهم السلام» توسط «دارالسيرة لبنان» منتشر شده است. ترجمه سخنرانى‌هاى فصل نهم كه راجع به حضرت مهدى (ع) است، از اين پس تقديم حضورتان مى‌گردد.

[٢]. محمّدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، صص ١٩٩- ٢٠٠.

[٣]. همان.

[٤]. الكافى، ج ١، ص ١٩٩.

[٥]. «و كذلك نرى ابراهيم ملكوت السماوات والأرض و ليكون من الموقنين».

[٦]. سوره نساء (٤)، آيه ١٢٥.

[٧]. الكافى، ج ١، ص ٢٠١.

[٨]. منظور كلمه امام است كه از مصدر امامت گرفته شده است.

[٩]. سوره صف (٦١)، آيات ٩- ٨.

[١٠]. سوره توبه (٩)، آيات ٣٣- ٣٢.

[١١]. متن روايت صحيح مى‌باشد و در مستدرك الحاكم، ج ٣، ص ١٤٢ نقل شده است.

(١٢). سوره ليل (٩٢)، آيات ٢- ١.