ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٥ - امام و انبياء
مىدهد. ادريس بر ملك الموت سلام كرد و به او گفت: «چرا سرت را تكان مىدهى؟» گفت: «چون خداوند به من امر فرمود كه تو را بين آسمان چهارم و پنجم قبض روح كنم. گفتم: پروردگارا! چگونه اين كار را انجام دهم و حال آنكه غلظت آسمان چهارم به مقدار پانصد سال راه است و از آسمان چهارم تا آسمان سوم مقدار پانصد سال راه است و غلظت آسمان سوم نيز پانصد سال است و هر آسمان و مابين آن به همين ترتيب است، اين چگونه شدنى است!؟» سپس او را بين آسمان چهارم و آسمان پنجم قبض روح نمود و همين است كه خداوند مىفرمايد: «و رفعناه مكاناً علياً؛ و ما او را به جايگاه بلندى رسانديم.»
و بدين جهت او را ادريس ناميدند كه كتابهاى بسيار درس مىگفت.[١] و گفته مىشود كه او در بهشت زنده است و اين قول مروى از ابن عبّاس است.
قائم (ع) را هم روح القدس بر بال خود گرفت و به آسمانها برد. در حديثى از حكيمه خاتون، در باب ميلاد آن حضرت آمده است:
پس امام حسن عسكرى (ع) فرزندش را گرفت؛ در حالى كه كبوترها بالاى سرش پرواز مىكردند، آن گاه امام به يكى از كبوترها بانگ زد كه: «او را بردار و حفظ كن و هر چهل روز به ما برگردان.» آنگاه شنيدم كه حضرت ابومحمّد (امام عسكرى (ع)) مىفرمود: «تو را به كسى مىسپارم كه مادر موسى، فرزندش را به او سپرد.» نرجس گريه كرد. آن حضرت به او فرمود: «آرام باش كه رضاع جز از پستانهاى تو بر او حرام است و به زودى به تو باز خواهد گشت! چنان كه موسى به مادرش بازگردانده شد. خداى عزّ و جل مىفرمايد: «فرددناه الى امّه كى تقرّ عينها و لا تحزن؛[٢] سرانجام ما او را به مادرش بازگردانديم تا ديده اش روشنى يابد و غمگين نشود.»
حكيمه خاتون مىگويد: عرض كردم: اين پرنده چيست؟ فرمود: «اين روح القدس است كه موكّل به امامان است. آنها را تسديد و توفيق مىدهد و به علم تربيت مىكند ....»[٣]
٢- ٥. حضرت ادريس (ع) از قومش غايب شد، هنگامى كه مىخواستند او را بكشند، چنان كه در حديثى از حضرت باقر (ع) آمده است.
قائم (ع) نيز همين طور، هنگامى كه دشمنان مىخواستند آن حضرت را بكشند، غايب شد.
٣- ٥. غيبت ادريس به طول انجاميد، به حدّى كه شيعيان و پيروان او در سختى و شدّت و فشار واقع شدند.
قائم (ع) نيز غيبتش طولانى است تا جايى كه شيعيانش به منتهاى سختى و فشار و مشقّت واقع شوند. از پيغمبراكرم (ص) روايت شده كه فرمودند:
«پيوسته وضع شما چنين خواهد بود تا اينكه در ميان فتنه و جور كسى متولّد شود كه مردم او را نشاسند. سپس زمين پر شود از ظلم و جور به حدّى كه هيچ كس نتواند بگويد: «الله». سپس خداوند عزّ و جلّ مردى از من و از عترت من برانگيزد كه او زمين را پر از عدل سازد، همچنان كه قبل از او آن را پر از جور و ستم كرده باشند ....»[٤]
و از اميرالمؤمنين (ع) مروى است كه فرمودند:
«البتّه زمين پر از ظلم و جور مىشود. تا جايى كه كسى- جز مخفيانه- «الله» نگويد. سپس خداوند قومى صالح را مىآورد كه آن را پر از قسط و عدل نمايند، چنانكه پر شده است از ظلم و جور.»
٤- ٥. وقتى غيبت ادريس به طول انجاميد، مردم بر توبه اتّفاق كردند و به سوى خدا برگشتند؛ خداوند متعال هم او را ظاهر ساخت و شدّت و بدى را از آنان دور كرد. قائم نيز همينطور است كه اگر مردم بر توبه اتّفاق كنند و تصميم قطعى بر يارىاش داشته باشند، خداى تعالى او را ظاهر خواهد ساخت.
٥- ٥. هنگامى كه ادريس ظهور كرد، پادشاه ستمگر و مردم براى او تسليم شدند.
قائم نيز چنين است كه هرگاه ظاهر شود، پادشاهان و امراى جبّار و مردم عالم به آن حضرت مىگروند و سر فرود مىآورند.
٦. شباهت به حضرت هود (ع)
نام هود (ع)، عابر است و نوح (ع) ظهورش را بشارت داد.
از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمودند:
«هنگامى كه وفات نوح نزديك شد، شيعيان و پيروان خود را فراخواند و گفت: «بدانيد كه پس از من غيبتى خواهد بود كه طاغوتها ظاهر مىشوند و البتّه خداوند عزّوجل به وسيله قيام كنندهاى از فرزندانم كه هود ناميده مىشود، بر شما فرجى مىرساند. او هيبت و سكينه و وقار دارد و در خلقت و اخلاق شبيه من است و خداوند هنگام ظهور او دشمنان شما را به وسيله باد، هلاك مىكند.» پس