ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٠ - مجامع مخفى؛ «بيلدربرگ»
...
نمىكند تا نام آنها در جايى ثبت نشود.
اوّلين پيشنهاد دهنده براى تشكيل اين اجلاس، جوزف ريتنگر يهودى، مشاور وليعهد هلند، پرنس برنارد بود. در واقع اين يهودى صهيونيست، با تشكيل بيلدربرگ موفّق شد، اروپا و آمريكا را براى پيشبرد اهدافش به گرد يك ميز جمع كند.
جوزف ريتنگر تا آخر عمرش (١٩٦٠ م.) دبير كلّ بيلدربرگ بود.
شركتكنندگان در اين اجلاس، عمدتاً بانكداران بزرگ، متخصّصان جنگى، سران رسانههاى تأثيرگذار و پر مخاطب، وزيران كليدى سرمايهگزاران بينالمللى و رهبران سياسى اروپا و آمريكاى شمالى هستند.
سران رسانههايى چون «لوفيگارو»، «اكونوميست»، «تايمز»، «هرالد تريبون» و افرادى چون دونالد رامسفلد، وزير جنگ سابق آمريكا، ديويد راكفلر، ميلياردر و غول نفتى جهان، هنرى كيسينجر، پل ولفو وتيز (رئيس مستعفى بانك جهانى)، ديك چنى (معاون بوش)، رؤساى شركتهاى بزرگ بينالمللى، مانند نوكيا، كوكاكولا، مايكروسافت، پپسى و ... در زمره شركتكنندگان اجلاس در بيلدربرگ مىباشند.[١]
شايان ذكر است كه سياستهاى بيلدربرگ توسط شركتكنندگان در كنفرانسها طرح و تعيين نمىگردد، اين كار از وظايف يك كميته برگزارى، مركّب از ٢٤ تن از نخبگان محارم در اروپا و ١٥ تن ديگر از آمريكا است.
نكته جالب توجّه اين است كه كلّيه افراد كميته كه از آمريكا در كنار تصميمگيرندگان اصلى قرار دارند، جملگى از اعضاى شوراى روابط خارجى (CFR) بوده يا هم اكنون جزو اعضاى آن هستند.[٢]
تا سال ١٩٧١ م. گروه بيلدربرگ ٢٩ ملاقات سرّى داشته است. هر ملاقات سه روز ادامه مىيابد كه همگى در نقاط دور افتاده، امّا بسيار مجلّل صورت مىگيرند.
گمان مىكنم تا اينجا آشكار شده باشد كه در تشكيلات محارم و نخبگان، ايالات متّحده آمريكا، تنها به عنوان يك مهره، يك بازو، يك بانك پول و اهرمى عمل كننده و تابع قابل شناسايى است. اين نسبت را احزاب دوگانه ايالات متّحده هم در قبالCFR دارند. احزاب دمكرات و جمهورىخواه، نمايندگان عاملCFR هستند كه به اقتضاى شرايط سياسى و