ظاهراً اين انگشتر داراى خصوصيت ويژه‌اى نيز بوده است؛ چنانچه در روايتى آمده كه حضرت سليمان (ع)، هنگامى كه آن انگشتر را با خود بر مى‌داشت، خداوند، پرنده و باد و فرشتگان را مسخّرِ او مى‌ساخت.[١]

در روايتى ديگر نيز از حضرت (ع) منقول است كه:

«حق تعالى پادشاهى حضرت سليمان (ع) را در انگشترش گذاشته بود، پس هر گاه آن انگشتر را در دست مى‌كرد، جميعِ جنّ و انس و شياطين و مرغان هوا و وحشيانِ صحرا نزدِ او حاضر مى‌شدند و او را اطاعت مى‌كردند ...»[٢]

در روايتى ديگر نيز نقل شده:

«سلطنت جهانى حضرت سليمان (ع) و سيطره آن حضرت بر تمام موجودات روى زمين، تنها يك رمز داشت و آن در همان انگشتر نهفته بود. آن انگشتر با تمام ويژگى‌هايى كه دارد، هم اكنون در دست حضرت صاحب الزّمان (ع) مى‌باشد.»[٣]

در اينكه نقش حكّاكى شده بر روى اين نگين چه بوده است، امام رضا (ع) مى‌فرمايد:

«نقش انگشتر حضرت سليمان (ع) چنين بود:

منزّه است خداوندى كه جنّيان را به كلمات خود لجام كرد.»[٤]

اين انگشتر از مواريث پيامبر بزرگ الهى، حضرت سليمان (ع) است كه به تصريح «قرآن كريم» قدرت بسيارى داشته و اجنّه و انسان‌هاى زيادى در خدمت او بوده است. اين انگشتر با اين خصوصيات، طبق تصريح روايات بسيارى نزد حضرت مهدى (عج) است. در اين خصوص روايتى از وجود نازنين امام باقر (ع) نقل شده كه فرمودند:

«شبى بعد از نماز عشاء، اميرالمؤمنين (ع) بيرون رفت و مى‌فرمود:

«همهمه، همهمه (صداى مخصوصى است كه در سينه بگردد و گرفتگى داشته باشد) و شب تاريك است، امام بر شما درآمده است، پيراهن آدم را پوشيده و انگشتر سليمان و عصاى موسى (ع) را در دست دارد.»[٥]

از اين روايت دو معنا دانسته مى‌شود. اوّل اينكه، منظور، خودِ اميرالمؤمنين (ع) است كه حضرت در اين روايت درصددِ معرفى خويش است و معناى دوم اينكه، ايشان خبر از قيام و آمدنِ حضرت مهدى (عج) در آخرالزّمان مى‌دهند. در هر دو حال نتيجه يكى است و آن اينكه اين انگشتر از ودايع امامت است و از طريق پيامبر اكرم (ص)، حضرت محمّد (ص) به دست اميرالمؤمنين (ع) رسيده است و ايشان، آن را به فرزندان خود به امانت داده‌اند تا به صاحبِ اصلى آن، يعنى امام عصر (عج) برسد. دليل اين ادّعاى ما روايتى است كه امام صادق (ع) در حديثى به سعيد سمان فرمودند:

«انگشتر سليمان بن داوود، نزد من است.»[٦]

پيداست وقتى كه انگشتر حضرت سليمان (ع) دست به دست، به حضرت صادق (ع) رسيده، بعد از ايشان نيز دست به دست به ساير ائمه (ع) رسيده تا آنكه به دست مبارك امام مهدى (عج) رسيده است.

اين انگشتر ويژگى خاصّ ديگرى نيز دارد كه در آخرالزّمان نمايان مى‌شود و آن اينكه بين كافر و مؤمن نشانه ايجاد كرده و جدايى مى‌اندازد.

اميرالمؤمنين (ع) پس از صحبت درباره دجّال فرمودند:

« [دجّال‌] به دست كسى كه عيسى (ع) پشت سرش نماز مى‌خواند [يعنى امام زمان (ع)] هنگامى كه سه ساعت از روز جمعه گذشته است، كشته خواهد شد و بدانيد كه بعد از آن، قيامت كبرا واقع خواهد گرديد.»

گفتيم: يا اميرالمؤمنين! آن چيست؟ فرمود: «خروج دابّة الارض از كوه صفا كه همراه او انگشتر سليمان و عصاى موسى (ع) است. آن انگشتر را بر روى هر مؤمنى كه بنهد، اين كلام بر آن نقش مى‌بندد: «هذا مؤمن حقّاً» و بر روى هر كافرى بنهد، برآن نوشته شود: «هذا كافر حقّاً» تا جايى كه مؤمن ندا سر مى‌دهد: اى كافر! واى برتو و كافر ندا كند: اى مؤمن! خوشا بر تو، دوست داشتم كه امروز مثل تو بودم و به فوز عظيمى مى‌رسيدم ...»[٧]

داشتن انگشتر نشانه قائم (ع)

«هنگامى كه قائم (ع) ظهور كند، همراهش انگشترى سليمان و ... خواهد كرد.»[٨]

پيامبر اكرم، حضرت محمّد (ص) درباره ظهور امام زمان (عج) فرمودند:

«بيرون مى‌آيد در حالتى كه انگشتر سليمان (ع) در دست‌