آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٩٤ - ١٤٧ - باب تحريم ذليل شمردن و تحقير مؤمن

١١-[١] پيغمبر ٦ از قول جبرئيل نقل فرمود كه خداوند فرموده است: هر كه به يكى از دوستان من اهانت كند، آشكارا به جنگ من برخاسته است.

١٢-[٢] پيغمبر ٦ فرمود: اى بسا فرد ژوليده موى و غبار آلود كه جامه‌هاى كهنه بر تن دارد و در خانه‌ها خاك‌نشين است. هر گاه مرا به خدا سوگند دهد، به او نيكى مى‌كنم و خواهش او را انجام مى‌دهم.

١٤٧- باب تحريم ذليل شمردن و تحقير مؤمن‌

١-[٣] معلى بن خنيس گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: خداى عزّ و جل فرموده است: آن كه بنده مؤمن مرا ذليل شمارد به من اعلان جنگ نموده است، و هر كه بنده مؤمن مرا اكرام كند، از خشم و غضب من آسوده خاطر خواهد بود.

٢-[٤] امام صادق (ع) مى‌فرمايد: كه پيغمبر ٦ فرموده است: چون پروردگارم مرا به معراج برد از پشت پرده حجاب به من وحى فرمود و بدون واسطه با من سخن گفت و فرمود: اى محمد هر كه يكى از دوستان مرا خوار نمايد، در جنگ با من كمين كرده است، و هر كه با من جنگ كند، با او بجنگم، گفتم:

خدايا اين دوست تو كيست؟ زيرا مى‌دانم هر كه با تو بجنگد با او مى‌جنگى خداوند به من فرمود: اين دوست من كسى است كه براى تو و وصى تو و فرزندانت به ولايت و دوستى از او پيمان گرفته‌ام.

[١] علل الشرائع، ص ١٥ حديث طولانى است.

[٢] مجالس شيخ صدوق، ص ٢٣٢ مجالس پسر شيخ طوسى، ص ٢٧٤.

[٣] -( باب ١٤٧:) محاسن برقى، ص ٩٧.

[٤] - اصول كافى، ص ٤٧١.