آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٩٢ - ٨٢ - باب كراهت خنده بدون علت

كسى را كه در بين مردم شوخى مى‌كند خدا دوست دارد در صورتى كه به فحش نينجامد.

٦-[١] حمران بن اعين گويد: به خدمت امام محمّد باقر (ع) رسيدم و عرض كردم مرا نصيحت كنيد، فرمود: تو را به تقواى الهى سفارش مى‌كنم، از شوخى بپرهيز زيرا احترام و آبروى شخص را مى‌برد.

٧-[٢] امام جعفر صادق (ع) از پدرانش (ع) نقل فرموده است كه پيامبر ٦ (در وصيّتش به علىّ (ع)) فرمود: يا على شوخى نكن زيرا آبرويت را مى‌برد و دروغ مگو كه نورانيّت را از تو مى‌گيرد. (مرحوم علّامه مى‌فرمايند منظور در اين احاديث شوخى زياد است).

٨١- باب كراهت قهقهه زدن و استحباب تبسّم‌

١-[٣] امام صادق (ع) فرمود: قهقهه زدن از شيطان است.

٢-[٤] امام محمد باقر (ع) فرمود: اگر قهقهه زدى پس از آن بگو «خدايا مرا دشمن مدار».

٣-[٥] امام صادق (ع) فرمود: خنده مؤمن تبسّم است.

٨٢- باب كراهت خنده بدون علّت‌

١-[٦] امام صادق (ع) فرمود: خنده بدون سبب نشانه نادانى است. و مى‌فرمود:

[١] - السرائر، ص ٤٨٤.

[٢] - من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٣٣٤.

[٣] -( باب ٨١:) اصول كافى، ص ٢٢٣( باب الدّعابة و الضّحك).

[٤] - اصول كافى، ص ٢٢٣( باب الدّعابة و الضّحك).

[٥] - اصول كافى، ص ٢٢٣( باب الدّعابة و الضّحك).

[٦] - اصول كافى، ص ٦٢٢( باب الدّعابة و الضّحك).