آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٧٢ - ٥٦ - باب استحباب چشم پوشى و گذشت نسبت به دوستان
كارگزاران مهمّ زردشتى نامه مىنويسد، آيا جايز است نام او را قبل از اسم خويش بنويسد؟ امام فرمود: به منظور جلب منفعت اشكالى ندارد.
٢-[١] ابو بصير گويد: از امام صادق (ع) سؤال شد: شخصى به فردى زردشتى يا يهودى يا مسيحى يا به كسى كه كارگزار و از بزرگان ايالتى از سرزمين اوست نيازى دارد وى با توجّه به احتياجى كه دارد ناچار است به او نامه بنويسد، آيا در نامهاش نام آن كافر را بنويسد و براى برآوردن حاجتش بر او سلام كند.
امام فرمود: نوشتن نام او در اوّل نامه جايز نيست ولى در نامهات بر او سلام كن، پيامبر خدا ٦ به پادشاه ايران و روم نامه مىنوشت.
٥٥- باب استحباب سلام كردن بر خضر (ع) هر گاه نام وى برده شود
١-[٢] حسن بن على بن فضّال گويد: از ابو الحسن علىّ بن موسى الرّضا (ع) شنيدم كه مىفرمود: خضر آب حيات نوشيده و تا نفخه صور نمىميرد، او به نزد ما مىآيد و بر ما سلام مىكند، و صداى او را مىشنويم امّا خودش را نمىبينيم، هر جا نام او برده شود حاضر است، هر كس از شما نام او را ببرد بر او سلام كند.
٥٦- باب استحباب چشم پوشى و گذشت نسبت به دوستان
١-[٣] ثعلبة بن ميمون گويد: عدّهاى در خدمت امام صادق (ع) بودند و امام
[١] - اصول كافى، ص ٦١٦( مكاتبة أهل الذمة).
[٢] -( باب ٥٥.) كتاب كمال الدين، ص ٢١٩. در دنباله حديث آمده است: هر سال در موسم حج به مكّه مىرود و تمام مناسك را انجام مىدهد و در پاسخ دعاى مؤمنان آمين مىگويد، و خدا او را با حضرت مهدى( ع) در تنهايى آن حضرت مأنوس مىگرداند.
[٣] -( باب ٥٦:) اصول كافى، ص ٦١٠( باب الاغضاء).