آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٧٧ - ١٣٧ - باب تحريم مكر، حسد، خيانت و نيرنگ

١٣٧- باب تحريم مكر، حسد، خيانت و نيرنگ‌

١-[١] امام رضا (ع) از اجدادش نقل مى‌كند: كه پيغمبر ٦ فرموده است هر كه مسلمان باشد مكر و حيله نمى‌كند، از جبرئيل شنيدم كه مى‌گفت مكر و فريب سبب ورود در آتشند سپس فرمود: كسى كه مسلمانى را فريب دهد و به او خيانت ورزد از ما نيست. آنگاه فرمود: جبرئيل از طرف خدا بر من نازل شد و گفت: اى محمد بر تو باد به خوش خويى زيرا بدخويى خير دنيا و آخرت را از بين مى‌برد، آگاه باشيد شبيه‌ترين شما به من خوش‌خلقترين شماست.

٢-[٢] علىّ (ع) فرمود: مكر و فريب سبب ورود در آتشند.

٣-[٣] امام صادق (ع) از پدرانش نقل كرده است كه پيغمبر ٦ فرمود هر كه با مسلمانى مكر نمايد از ما نيست.

٤-[٤] على (ع) فرمود: اگر مكر و نيرنگ سبب ورود در آتش نبودند من مكر انديش‌ترين مردم بودم.

٥-[٥] زاذان گويد: از على (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: اگر اين فرمايش را از پيغمبر ٦ نشنيده بودم كه مى‌فرمود مكر، نيرنگ، خيانت، سبب ورود در آتشند، مكر من از تمام اعراب بيشتر بود.

٦-[٦] عبد الرحمن بن ابى نجران گويد: از امام باقر (ع) در باره معناى آيه‌

[١] -( باب ١٣٧): مجالس صدوق، ص ١٦٣.

[٢] - عقاب الاعمال، ص ٤٠، اصول كافى، ص ٤٦٥( باب مكر)

[٣] - عقاب الاعمال، ص ٤٠.

[٤] - عقاب الاعمال، ص ٤٠.

[٥] - عقاب الاعمال، ص ٤٠.

[٦] - تفسير عيّاشى. ج ١ ص ٢٣٩.