آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٤٤ - ١١٩ - باب وجوب نگهدارى زبان از آنچه كه گفتنش روا نيست

خداوند عيبهاى او را مى‌پوشاند.

١٨-[١] سليمان بن مهران گويد: بر امام صادق (ع) وارد شدم، عده‌اى از شيعيان در خدمتش بودند، شنيدم كه مى‌فرمود: اى گروه شيعيان زينت ما باشيد، و سبب ننگ ما نشويد، به مردم سخنان خوب بگوييد، زبانتان را حفظ كنيد، و آن را از گفتن سخنان زشت و بى‌فايده بازداريد.

١٩-[٢] پيغمبر ٦ فرمود: در غير ذكر خدا زياد سخن نگوييد زيرا سخن گفتن زياد در غير ذكر خدا قساوت قلب مى‌آورد، و دورترين مردم از خدا كسانى هستند كه قساوت قلب دارند.

٢٠-[٣] امام صادق (ع) به يارانش فرمود: كلامى را از من بشنويد كه از پول پس‌انداز شده برايتان بهتر است، و آن عبارت است از اين كه هيچ كدام از شما سخنى را كه سودمند نيست نگوييد، و سخنى را كه سود دارد زيادى‌اش را ترك كنيد، تا اين كه براى گفتنش موقعيت مناسبى يافت شود، اى بسا گوينده‌اى كه با گفتار بى‌مورد خويشتن را به اشتباه انداخته، هيچ يك از شما نبايد با بردبار، و احمق مجادله كند، زيرا هر كه با بردبار مجادله نمايد محكوم مى‌شود، و هر كه با سفيه مجادله كند خوار و زبون شود، برادرانتان را در غيابشان بهتر از آنچه كه مى‌خواهيد آنان شما را در غياب ياد نمايند ياد كنيد، اعمالتان را مانند كسى انجام دهيد كه از پاداش كار نيك و عذاب گناهان آگاه است.

٢١-[٤] امام صادق (ع) از پدرانش نقل كرده است كه علىّ (ع) فرمود: سه چيز باعث نجات است ١- نگهدارى زبان، ٢- گريه بر گناهان، ٣- توسعه دادن زندگى اهل و عيال.

[١] المجالس، ص ٩٩.

[٢] مجالس پسر شيخ طوسى، ص ٢.

[٣] مجالس پسر شيخ طوسى، ص ١٣٩.

[٤] محاسن برقى، ص ٤.