آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٧١ - ١٣٢ - باب استحباب استفاده رساندن برادران به همديگر در راه خدا

٢-[١] امام صادق (ع) فرمود: چون دو مؤمن با يك ديگر معانقه كنند، رحمت خدا آنها را فراگيرد و چون يك ديگر را در آغوش كشند و از آن كار جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيوى نداشته باشند به آنها گفته شود شما آمرزيده شديد عمل را از سر بگيريد (يعنى گناهان سابق شما از بين رفت) و چون براى مذاكره با هم روبرو شوند، برخى از فرشتگان به برخى ديگر گويند. از اينها دور شويد، شايد رازى دارند كه خدا براى آنها پوشيده نگه داشته است.

٣-[٢] اسحاق بن عمّار گويد: كه امام صادق (ع) به او فرمود: اى اسحاق از ديدار برادرانت خسته نشو، زيرا هر گاه مؤمن به ديدار برادر مؤمنش برود و به او خوش آمد بگويد خداوند تا روز قيامت براى او مرحبا مى‌نويسد، و چون با او مصافحه كند خداوند براى آنان صد رحمت مى‌فرستد، نود و نه در صد رحمت براى كسى است كه رفيقش را بيشتر دوست دارد، سپس پروردگار به آنان توّجه كند و به آن كه محبّتش نسبت به رفيقش بيشتر باشد بيشتر توجّه نمايد، و چون با هم معانقه كنند رحمت خداوند آنها را فرا گيرد.

١٣٢- باب استحباب استفاده رساندن برادران به همديگر در راه خدا

١-[٣] محمد بن زيد گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: هر كه در راه خدا به برادرش نفعى برساند در بهشت خانه‌اى به دست مى‌آورد.

٢-[٤] امام صادق (ع) به نقل از اجدادش فرمود كه پيغمبر ٦ فرمود: مسلمان‌

[١] - اصول كافى، ص ٤٠١.

[٢] - ثواب الاعمال، ص ٨٠.

[٣] -( باب ١٣٢): ثواب الاعمال، ص ٨٣.

[٤] - مجالس پسر شيخ طوسى، ص ٢٩.