آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢٢ - ٣ - باب چگونگى معاشرت با دوستان مختلف

٧-[١] عمار بن مروان گويد: امام جعفر صادق (ع) مرا نصيحت كرد و فرمود: تو را به پارسايى و برگرداندن امانت به صاحبانش، و راستگويى، و خوشرفتارى با همنشين سفارش مى‌كنم، و هيچ نيرو و قدرتى نيست مگر از آن خدا.

٨-[٢] مفضّل بن عمر گويد: به خدمت امام جعفر صادق (ع) رسيدم، به من فرمود: چه كسى با تو همنشين است؟ عرض كردم مردى از برادران ايمانى من.

فرمود: چه كار مى‌كند؟ گفتم از موقعى كه با او آشنا شده‌ام جايش را نمى‌دانم. به من فرمود: آيا نمى‌دانى كسى كه چهل قدم با مؤمنى همگام باشد خدا از حقّ او در روز قيامت سؤال مى‌كند؟

٩-[٣] امام صادق (ع) از پدرانش نقل كرده است كه: رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمود: هر كس سه خصلت در او نباشد عملش كامل نيست: ١- تقوايى كه او را از معصيت خدا باز دارد. ٢- خلق و خويى كه با مردم مدارا نمايد. ٣- بردباريى كه جهالت نادان را با آن برطرف سازد.

١٠-[٤] سيّد رضى در (نهج البلاغه) از حضرت امير (ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمود: چنان با مردم معاشرت كنيد كه اگر بميريد بر شما بگريند و اگر از آنها دور شديد مشتاق ديدار شما باشند.

٣- باب چگونگى معاشرت با دوستان مختلف‌

١-[٥] امام جواد (ع) فرموده است: مردى در بصره در حضور حضرت على (ع)

[١] - من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٩٨؛ اصول كافى، ص ٦٢٥؛ محاسن برقى، ٣٥٨.

[٢] - مجالس صدوق، ص ٣٦٣.

[٣] - محاسن برقى، ص ٦.

[٤] - نهج البلاغه، قسمت دوّم، ص ١٤٥.

[٥] -( باب ٣): خصال صدوق، ج ١، ص ٢٦؛ مصادقة الاخوان، ص ٢؛ اصول كافى، ص ٤٣٢.